پیش بینی های رشد اقتصادی در خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) برای دوره 2019-2021 بین 1. 5 و 3. 5 درصد متوسط است (بانک جهانی ، 2019). این رشد همچنین به احتمال زیاد ناهمگن است ، با برخی از عقب مانده ها و چند ستاره رشد در حال ظهور (Aszki et al. ، 2019). رشد به طور سنتی با تجارت مرتبط است: کشورهایی که در شبکه تولید بین المللی یکپارچه تر هستند تمایل به رشد بیشتر دارند. در مورد کشورهای MENA ، برخی از آنها تولید کننده نفت هستند و به طور عمده مواد اولیه صادرات ، برخی دیگر (یعنی مراکش و تونس) دارای صنعت تولید قوی تری هستند. مهمترین شریک تجاری برای کشورهای MENA ، به ویژه برای مغرب ، اتحادیه اروپا است. صادرات ناخالص به منطقه یورو در سال 2016 حدود 26 ٪ تولید ناخالص داخلی برای تونس و 16 ٪ برای مراکش بود. اگر منطقه باید توسعه یابد ، فرصت ها فقط نمی توانند به صادرات مواد اولیه یا کالاهای نهایی متکی باشند. کشورهای MENA و شرکت های آنها ممکن است راه هایی برای ایجاد یکپارچه سازی سازنده در زنجیره های ارزش جهانی برای تحریک تخصص ، سرریز مثبت و در نهایت رشد پیدا کنند (Del Prete ، Giovaetti & Marvasi ، 2017). این که آیا زنجیره های ارزش جهانی فرصت هایی را ارائه می دهند یا خیر ، به عوامل مختلفی بستگی دارد ، از جمله موقعیت یابی نسبت به رقبا و شرکای تجاری ، تخصص محصول ، ویژگی های جغرافیایی ، بهره وری و هزینه های کار و همچنین موسسات و سیاست های خاص با هدف تسهیل جریان بین المللی کالاها ، مردمو ایده هاهمه این جنبه ها مرتبط هستند ، اما سیاست ها لزوماً مشروط به درک وضعیت اقتصادی هستند. در آنچه در زیر آمده است ، ما الگوهای تجارت را از دیدگاه تکه تکه شدن بین المللی تولید بررسی می کنیم. ما به سؤالات زیر می پردازیم: روابط جهانی زنجیره ارزش کشورهای منطقه MENA و بین منطقه و سایر نقاط جهان چیست؟و با توجه به آن پیکربندی تجارت ، کدام کشورها بیشتر از آن سود می برند؟ما وضعیت فعلی متمرکز بر تجارت کالاهای واسطه ای در منطقه MENA را توصیف می کنیم و تخصص کشورهای مختلف و همچنین موقعیت آنها در شبکه تولید را ارزیابی می کنیم تا پتانسیل آنها را برای توسعه ارزیابی کنیم.

شبکه تجاری میانی منطقه MENA

بگذارید دو شبکه اصلی را در نظر بگیریم: اولین تجارت در کشورهای MENA و دومین تجارت بین منطقه MENA و شرکای تجاری در خارج از منطقه بررسی می شود. برای به دست آوردن دیدگاه جامع از تجارت کالاهای واسطه ، ما از جداول ورودی چند منطقه ای Eora Global استفاده می کنیم. مزیت استفاده از داده های ورودی-خروجی در امکان استفاده از مبادلات بین بخشی بین بخشی کالاهای میانی است که به طور دقیق ارتباطات تولید بین کشورها و بخش ها را اندازه گیری می کند.[1] در آنچه در زیر می آید ، ما یک تجزیه و تحلیل سطح کشور را برای سال 2015 ارائه می دهیم (آخرین مورد در زمان نوشتن). 26 بخش شامل کالاها و خدمات وجود دارد (به پیوست مراجعه کنید). تجزیه و تحلیل همه بخش ها با هم ، یعنی کالاها و خدمات ، تصویری گسترده به ما می دهد. با این حال ، زنجیره های ارزش جهانی شامل بسیاری از پیوندهای بین بخشی هستند. از آنجا که در منطقه MENA بسیاری از کشورهای متعلق به منابع وجود دارد ، که تجارت کالاهای اولیه هنوز بسیار مرتبط است ، پس از یک تحلیل عمومی ، ما شبکه تجاری واسطه ای را برای بخش های تولیدی جدا می کنیم. برای این منظور ، ما تجارت را از بخش های تولیدی به سمت همه بخش های استفاده در نظر می گیریم.

تجارت کلی کالاها و خدمات

ارزش تجارت کلی واسطه (مجموع واردات و صادرات) کشورهای MENA در سراسر کشورها بسیار ناهمگن است. عربستان سعودی ، امارات ، ایران و اسرائیل با ارزش بیش از 100 میلیارد دلار معامله گران برتر هستند. در حالی که معامله گران کوچکتر بخشی از این ارزش را تشکیل می دهند ، با کشورهایی مانند یمن و بحرین کمتر از 10 میلیارد دلار معامله می شوند.

در بین بازرگانان برتر ، فقط ایران صادر کننده خالص کالاهای واسطه ای است ، یعنی دارای مانده تجارت متوسط نرمال است (جدول 1 را ببینید). کویت ، قطر و لیبی کشورهای صادرکننده خالص هستند و دارای مانده تجارت واسطه ای عادی بیش از 50 ٪ هستند. لبنان ، اردن و تونس کشورهای وارداتی خالص هستند که همه با تعادل منفی بیش از 18 ٪. با نگاهی به ترکیب تجارت واسطه ای ، معامله گران برتر داخل مین ، اردن ، عمان و لبنان هستند که مبادلات با شرکای MENA بیش از 20 ٪ از کل کالاهای واسطه را تشکیل می دهند. برعکس ترین کشورها ، اسرائیل ، الجزایر و مراکش هستند که بیش از 98 ٪ تجارت واسطه شامل کشورهای غیر منا است.

با این حال ، کشورهای MENA از نظر سهام میانی صادرات و واردات خود با سایر کشورهای MENA ناهمگن هستند. برخی از کشورها بیشتر به عنوان تأمین کننده در منطقه MENA (صادرکنندگان داخل منا) فعالیت می کنند ، در حالی که برخی دیگر خریدار (واردکنندگان داخل منا) هستند. لبنان تقریباً 60 ٪ از واسطه های خود را به منطقه MENA صادر می کند. صادرات میانی اردن و بحرین نیز نسبت به منطقه نسبتاً متمرکز است. در مقابل ، صادرات میانی الجزایر ، لیبی و اسرائیل تقریباً کاملاً به خارج از منطقه گرایش دارند. از طرف واردات ، کالاهای واسطه ای مبادله ای ، عراق و قطر از منطقه با نرخ نسبتاً بالاتر از سایر کشورها. اگر ما نیز تعادل تجارت داخل و خارج از منا را با هم مقایسه کنیم ، یک تصویر واضح تر ظاهر می شود. جالب اینجاست که ما می بینیم که برخی از کشورها به عنوان خریداران منطقه MENA فعالیت می کنند ، اما به عنوان تأمین کننده سایر نقاط جهان و برعکس. به نظر می رسد که این کشورها به عنوان قطب های ارتباطات درونی یا بیرونی بین منطقه و سایر نقاط جهان فعالیت می کنند.

جدول 1 مانده تجارت عادی و تجارت داخل و خارج از منطقه-تجارت کلی کالاها و خدمات

در نمودار 1 ، کشورهایی که در ربع بالا سمت راست قرار دارند ، صادرکنندگان کالاهای واسطه ای هم به سمت منطقه و هم در خارج هستند ، به طور کلی به عنوان تأمین کنندگان خالص عمل می کنند. هیچ کشوری در گوشه پایین سمت چپ نهفته است: یعنی هیچ وارد کننده خالص واسطه ها از داخل و خارج از منطقه وجود ندارد. کشورهایی که در ربع چپ بالا قرار دارند ، در حالی که به سایر نقاط جهان صادر می شوند ، از منطقه وارد می شوند ، در حالی که و کشورهایی در ربع پایین سمت راست و راست از سایر نقاط جهان وارد می شوند و به سایر کشورهای MENA صادر می کنند. شواهد فوق حاکی از ساختار شبکه ای اساسی است که در آن کشورهای مختلف نقش های بسیار متمایز را ایفا می کنند ، و برخی از آنها به عنوان دروازه های مهم منطقه را با سایر نقاط جهان متصل می کنند. اگر رویکرد شبکه ای را برای بررسی تجارت واسطه ها انجام دهیم ، می توانیم این موضوع را با وضوح بیشتری ببینیم.

نمودار 1 مانده تجارت داخل و خارج منا-تجارت کلی کالاها و خدمات

نمودار 2 شبکه تجاری واسطه ای کشورهای MENA را نشان می دهد. در نمودار ، هر کشور یک گره است (کشورهای MENA برجسته) ، سخنگویان متناسب با تجارت هستند ، فلش ها نشانگر جهت جریان تجارت هستند و کشورهای متصل بیشتر تمایل به اشغال مواضع مرکزی دارند. بزرگترین بازرگانان - یعنی عربستان سعودی ، امارات و ایران - بسیار مهم هستند. ایالات متحده و آلمان نیز بسیار مهم هستند و در اتصال برخی از کشورهای MENA نقش دارند. به عنوان مثال ، الجزایر به وضوح یک تأمین کننده خارج از منو از واسطه ها است و فقط از طریق کشورهای ثالث ، یعنی ایالات متحده ، بلژیک و اسپانیا به سایر کشورهای MENA متصل می شود ، بنابراین یک تأمین کننده غیرمستقیم کالاهای میانی است.

نمودار 2 شبکه تجارت واسطه ها برای کشورهای MENA - تجارت کلی کالاها و خدمات (جریان بالای 0. 5 ٪)

پیوندهای بیرونی منطقه به وضوح مشاهده می شود اگر منطقه MENA را در نظر بگیریم ، مانند نمودار 3 ، شرکای اصلی چین ، ایالات متحده ، آلمان ، فرانسه ، کره جنوبی ، ژاپن و ایتالیا هستند. این منطقه تأمین کننده واسطه ها در بسیاری از کشورهای سوم ، به ویژه کره جنوبی ، ژاپن و ایالات متحده است. تجارت واسطه بیشتر با چین ، فرانسه و ایتالیا متعادل است ، در حالی که این منطقه از آلمان ، انگلیس و سوئیس وارد می شود.

نمودار 3 پیوندهای تجاری منطقه MENA کل - تجارت کلی کالاها و خدمات (جریان بالای 0. 5 ٪)

نمودار 4 شبکه تجارت میانی داخل MENA را نشان می دهد. این نمودار مرکزیت امارات، عربستان سعودی و ایران را تایید می کند. از بین 20 کشور در نظر گرفته شده، 15 کشور در نمودار نشان داده شده اند (که جریان های کمتر از 0. 5 درصد کل تجارت را حذف می کند)، که نشان می دهد بیشتر کشورها در داخل منطقه به خوبی ادغام شده اند و تنها تعداد کمی از آنها (مثلاً اسرائیل و الجزایر که یکی از آنها هستند). تاجران بزرگتر در منطقه) از نزدیکی جغرافیایی استفاده نمی کنند و بنابراین نسبتاً منزوی هستند. عربستان سعودی و اردن دارای بیشترین تعداد پیوندها (تعداد شرکای تجاری واردات و صادرات، یعنی درجه + فوق درجه) هستند که با سایر کشورهای منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا مرتبط هستند. آنها همچنین از نظر تعداد پیوندها به همراه ایران، عمان، قطر و تونس، دو کشور مرکزی شبکه هستند (یعنی نادیده گرفتن ارزش های مبادله شده یا معادل آن، در نظر گرفتن ساختار بی وزن شبکه). برخی از این کشورها علیرغم اینکه در داخل منطقه به خوبی ادغام شده اند، ارزش معاملاتی بسیار پایینی دارند که از اهمیت آنها در زنجیره تولید می کاهد. به عنوان مثال، اردن بسیار خوب متصل و مرکزی است، اما جریان های آن نسبتا کم است.

نمودار 4 شبکه واسطه های درون MENA - تجارت کلی کالا و خدمات (جریان های بالای 0. 5%)

جدول 2 شاخص های مرکزیت (وزن دار) را گزارش می کند و شرح مفصل تری از نقش هر کشور در منطقه ارائه می دهد. PageRank تعداد دفعاتی که یک کشور معین هنگام حرکت در شبکه با آن مواجه می شود را اندازه گیری می کند: عربستان سعودی، امارات و ایران مرکزی ترین کشورها هستند. احتمال مواجهه تصادفی با یکی از این سه کشور بین 27 درصد (بدون وزن) تا 43 درصد (وزن دار) وجود دارد. هاب ها و مقامات اقدامات مرتبط بازگشتی هستند. هاب ها نشان دهنده کشورهایی هستند که به بسیاری از مقاصد مهم صادرات دارند، در حالی که مقامات نماینده کشورهایی هستند که از بسیاری از منابع مهم واردات دارند. این معیارها پیچیده تر از درجه و بی درجه هستند، اما شهود مشابه است. امارات متحده عربی با اختلاف بسیار مهم ترین مرکز در منطقه و دارای بیشترین درجه برتر (وزن دار) است. مقامات کمتر متمرکز هستند: ایران، عمان و عربستان سعودی اصلی ترین آنها هستند. در حالی که امارات علیرغم داشتن مدرک تحصیلی بالا مرجع مهمی نیست. در نهایت، عربستان سعودی و امارات متحده عربی مرکزی ترین کشورها از نظر ارتباط بین دو کشور هستند، معیاری که نشان می دهد کوتاه ترین مسیر بین دو کشور از یک کشور معین چقدر می گذرد.

کشورهای MENA از نظر صادرات متوسط و واردات خود با سایر کشورهای MENA ناهمگن هستند

جدول 2 شاخص های مرکزیت از تجارت میانی داخل منطقه ای-تجارت کلی کالاها و خدمات (شاخص های وزنی توسط جریان تجارت ؛ جریان بالاتر از 0. 1 ٪)

تجارت در ساخت

اکنون ما فقط به تجارت تولید خواهیم کرد ، یعنی صادرات میانی از بخش های تولید به همه بخش های کشورهای وارد کننده. به طور خاص ، تعریفی که در اینجا مورد استفاده قرار می گیرد ، صادرات بین المللی صنایع تولیدی را به همه بخش های کشورهای واردکننده در نظر می گیرد. این تعریف ، جریان های بین المللی استاندارد واقعی تولید محصولات متوسط را پیگیری می کند و با نحوه ثبت داده های گمرکی مطابقت دارد.

تولید حدود 46 ٪ از کل تجارت کشورهای MENA در واسطه ها را نشان می دهد (جدول 3). سهم تولید برای واردات (63 ٪) تقریباً دو برابر برای صادرات (33 ٪) است که نشان می دهد منطقه وارد کننده خالص واسطه های فرآوری شده است. این تأیید می شود اگر ما به مانده های تجارت عادی نگاه کنیم. تعادل تجارت برای کالاها و بخش ها مثبت است ، در حالی که تعادل تولید به تنهایی منفی است. این بدان معنی است که منطقه صادر کننده خالص واسطه های غیر تولیدی (یعنی کالاها و خدمات اولیه) و وارد کننده خالص محصولات میانی است.

جدول 3 تولید و تجارت کلی منطقه MENA

توازن تجاری نرمال داخل و خارج از منا در نمودار 5 مشاهده می شود. در حالی که برای کالاها و بخش ها ارتباط بین مانده های تجارت متوسط منطقه ای منفی است ، همبستگی مثبتی برای تولید وجود دارد. کشورهای صادرکننده تمایل دارند واسطه های تولید شده را در داخل و خارج از منطقه صادر کنند و همین امر برای واردات نیز وجود دارد. با این حال ، چند کشور از خارج از منطقه وارد می شوند و به سایر کشورهای MENA صادرات می کنند ، در حالی که هیچ کشوری برعکس عمل نمی کند. تغییر همبستگی مشاهده شده برای تولید محصولات واسطه ، در مقایسه با تجارت کلی واسطه در کالاها و خدمات ، عمدتاً به دلیل محرومیت از منابع اولیه است که عمدتاً بیرونی هستند. در حقیقت ، تعادل تجارت خارج از منا به طور قابل توجهی تغییر می کند ، در حالی که توازن داخل منا بسیار پایدارتر است. تمرکز بر روی تولید ، تعادل تجارت خارج از منطقه را برای صادرکنندگان داخل منا (تغییر رو به بالا) بهبود می بخشد و آن را برای واردکنندگان داخل منا (تغییر رو به پایین) بدتر می کند. صادرکنندگان کالاها و خدمات داخل منا (تعادل تجاری مثبت داخل منطقه ای) تمایل دارند که بخش های تولیدی نسبتاً توسعه یافته داشته باشند و برخی از واسطه های غیر تولیدی را از سایر نقاط جهان وارد کنند. اگر ما محصولات غیر تولیدی را به حساب نمی آوریم ، بیشتر واردات می شود ، باید مانده تجارت خارج از منطقه بهبود یابد. به همین ترتیب ، کشورهای فراوان از منابع ، در حالی که صنعت آنها نیاز به وارد کردن کالاهای تولیدی دارد ، همچنین تمایل به فروش مقادیر زیادی از ورودی های اولیه در خارج از منطقه دارند که این امر باعث ایجاد مانده مثبت تجارت خارج از منطقه می شود. به استثنای واسطه های غیر تولیدی ، بیشتر صادرات کالاهای اولیه ، تراز تجاری خارج از منطقه را کاهش می دهد ، که منفی می شود.

نمودار 5 مانده تجارت داخل و خارج منا: تولید

شبکه تجاری واسطه ای که ظهور می کند ، نسبت به تجارت کلی کالاها و خدمات نسبت به گره های اصلی کشور ، یعنی عربستان سعودی ، امارات ، ایران و اسرائیل تغییر نمی کند (به نمودار 6 مراجعه کنید). با این حال ، سه چیز برجسته: اول ، جهت جریان تجارت در بسیاری از موارد معکوس است. دوم ، نقش فرانسه در شبکه اکنون بسیار مشهود است. سوم ، برخی از کشورهای تولید گرا ، مانند مراکش و تونس ، اهمیت کسب می کنند و اکنون در شبکه گنجانده شده اند (که فقط به خاطر وضوح جریان اصلی را نشان می دهد). به عنوان مثال ، الجزایر را بگیرید. به طور کلی ، این یک صادر کننده خالص فرانسه ، ایالات متحده ، بلژیک و اسپانیا است ، اما اگر منحصراً به تولید نگاه کنیم ، مشاهده می کنیم که این واردات از فرانسه و عربستان سعودی برای صادرات به برزیل است. پیوند بین الجزایر و فرانسه از طریق واسطه های غیر تولیدی است و تنها پیوند مهم فرانسه در تجارت واسطه کلی با منطقه است. اما ، از نظر تولید ، فرانسه بسیار اصلی تر است و پیوندهای صادراتی زیادی دارد که شامل الجزایر ، اسرائیل ، تونس و مراکش است ، دومی که بیشتر به سنگاپور صادر می شود.

نمودار 6 شبکه تجارت واسطه ها برای کشورهای MENA: تولید (جریان بالاتر از 0. 5 ٪)

شبکه فوق نمایانگر کشورهای انفرادی و جریان اصلی دو طرفه آنها است. با در نظر گرفتن منطقه MENA کل و پیوندهای تولیدی آن با سایر کشورها ، تصویری متفاوت به دست می آید (نمودار 7). به عنوان مثال ، می توان خاطرنشان كرد كه ، نسبت به تجارت واسطه كلی ، ایتالیا به عنوان صادرکننده کالاهای تولیدی بخشی از شبکه می شود. تایلند ، از وارد کننده به صادرکننده تغییر می کند و چندین کشور دیگر نقش خود را به عنوان صادرکنندگان از جمله چین ، هند ، کره جنوبی ، آلمان و دیگران تقویت می کنند.

نمودار 7 پیوندهای تجاری منطقه MENA کل: تولید (جریان بالاتر از 0. 5 ٪)

از طرف دیگر ، شبکه Intra-Mena از تجارت واسطه ، وقتی فقط روی محصولات تولیدی تمرکز می کنیم ، تغییر زیادی نمی کند. معامله گران اصلی یکسان هستند و ساختار و جهت جریان ها مشابه هستند (نمودار 8 را ببینید). یکی از تغییرات قابل توجه اسرائیل است که به طور کلی ، نسبت به تجارت کلی در منطقه یکپارچه تر است اما نمی تواند از شبکه تجارت تولید خارج شود. شباهت شبکه های تجاری و تولید کلی داخل منطقه ، شواهد به دست آمده از مانده تجارت را تأیید می کند.

نمودار 8 شبکه Intra-Mena واسطه ها: تولید (جریان بالاتر از 0. 5 ٪)

جدول 5 اقدامات مرکزیت داخل منطقه ای برای شبکه تولید را نشان می دهد. با توجه به شاخص PageRank ، عربستان سعودی ، ایران و امارات متحده عربی مرکزی ترین کشورها هستند. از طرف صادرات ، امارات متحده عربی مهمترین کشور در منطقه (HUB) است ، در حالی که در سمت واردات ما ایران ، عمان و عربستان سعودی (مقامات) داریم. این همچنین توسط Outdegree و Indegree تأیید شده است. از نظر بین بودن ، اصلی ترین کشورها عربستان سعودی و امارات هستند.

جدول 5 شاخص های مرکزیت تجارت میانی داخل منطقه ای: تولید (شاخص هایی که توسط جریان تجارت وزن می شوند ؛ جریان بالاتر از 0. 1 ٪)

نتیجه گیری

ما فرصت های تجاری کشورهای MENA را مورد بررسی قرار داده ایم ، با تمرکز بر موقعیت آنها در شبکه تجارت جهانی کالاها و خدمات میانی و همچنین در تولید محصولات متوسط. ما یک دیدگاه شبکه را در نظر گرفته ایم که معمولاً در تجزیه و تحلیل استاندارد تجارت در نظر گرفته نشده و پیوندهای تولید جهانی کشورهای مختلف MENA را مورد بررسی قرار داده است که ناهمگونی در درجه مرکزیت خود را در شبکه های تجاری میانی برجسته می کند.

برخی از کشورها به عنوان خریداران منطقه ای و تأمین کنندگان خارج از منطقه فعالیت می کنند ، در حالی که برخی دیگر برعکس عمل می کنند و به عنوان خریداران خارج از منطقه و تأمین کنندگان منطقه ای فعالیت می کنند. بنابراین ، به نظر می رسد بسیاری از کشورها به عنوان قطب های ارتباطات درونی یا بیرونی منطقه با سایر نقاط جهان فعالیت می کنند. مراکز داخلی (یعنی واردات خالص از خارج از منطقه و صادرات خالص به سایر کشورهای MENA) شامل مصر ، اردن ، لبنان ، مالت ، تونس و امارات می باشد. این امر در مورد کالاهای متوسط و خدمات و محصولات تولیدی واسطه صدق می کند. مراکز بیرونی (یعنی واردات خالص از سایر کشورهای MENA و صادرات خالص به سایر نقاط جهان) شامل شش کشور غنی از نفت است: الجزایر ، ایران ، عراق ، لیبی ، عمان و قطر. به استثنای خدمات و ورودی های اولیه ، می بینیم که این شش کشور غنی از نفت محصولات تولیدی واسطه ای را از داخل و خارج از منطقه وارد می کنند.

در بین کشورهای MENA ، هیچ قطبی بیرونی از محصولات تولیدی میانی وجود ندارد. تنها کشورهایی که تعادل تجاری مثبت در خارج از منطقه دارند ، کویت ، بحرین و مراکش هستند. همه این کشورها نیز صادرکننده سایر کشورهای MENA هستند.

با تمرکز بر روی محصولات تولیدی میانی ، نقش فرانسه به عنوان تأمین کننده محصولات میانی برای پردازش بیشتر ، به عنوان مثال برای مراکش و تونس (همچنین از نظر جغرافیایی نیز نزدیک است). به ویژه ، مراکش ، که مشارکت آن در زنجیره های ارزش جهانی مشهور است ، موقعیت جالبی را اشغال می کند: این یک صادرکننده تولید خالص است ، اما واسطه ها را از فرانسه وارد می کند. و صادرات اضافی آن به سنگاپور نشان دهنده پیوند غیر قابل قبول از شبکه تجارت است. با این حال ، مراکش موقعیت بسیار اصلی را در شبکه تجاری داخل منطقه ای اشغال نمی کند: به نظر نمی رسد که جهت گیری بیرونی آن تأثیرات قابل توجهی بر سایر کشورهای MENA داشته باشد.

در مقابل ، امارات متحده عربی و عربستان سعودی در شبکه تجارت واسطه MENA بسیار مهم هستند و احتمالاً ممکن است باعث افزایش چشمگیر در منطقه شود ، اما آنها نقش بسیار متفاوتی دارند. امارات متحده عربی نمایانگر یک مرکز داخلی است ، بنابراین آنچه مهم است ظرفیت آن برای تأمین محصولات تولیدی واسطه ای به سایر کشورهای MENA است. در عوض ، عربستان سعودی یک وارد کننده خالص است و نقش آن به عنوان خریدار منطقه ای محصولات تولیدی میانی مرتبط است. از این رو ادغام عمیق تر این کشورها در زنجیره های ارزش جهانی نیز اثرات بیشتری بر کشورهای ثالث به همراه خواهد داشت.

این عواقب مهمی دارد زیرا به ارزیابی پتانسیل کشورهای مختلف برای ورود به شبکه های تولید بین المللی کمک می کند. ما معتقدیم که کشورهای MENA فرصت های ناشناخته مهمی دارند.

یادداشت

[1] نسبت به منابع مشابه ، مانند. Wiod و Tiva ، بانک اطلاعاتی Eora شامل تعداد بیشتری از کشورها است که بیشتر آنها در اینجا مورد توجه مستقیم قرار دارند.

منابع

Arezki ، R. et al."اصلاحات و عدم تعادل های خارجی: ارتباط کار و تولید نیروی کار در خاورمیانه و شمال آفریقا."مانیتور اقتصادی خاورمیانه و شمال آفریقا ، بانک جهانی. آوریل 2019. https://doi.org/10. 1596/978-1-4648-1408-2

Del Prete ، D. ، Giovaetti ، G. and E. Marvasi "زنجیرهای ارزش جهانی: شواهد جدید برای آفریقای شمالی". اقتصاد بین المللی 153 (مه 2018): 42-54.

Grubel ، H. G. و P. J. Lloyd."اندازه گیری تجربی تجارت درون صنعت."رکورد اقتصادی 47 ، خیر. 4 (1971): 494-517.

Lafay ، G. "اندازه گیری مزایای مقایسه ای را نشان داد."در M. G. Dagenais و P.- A. Muet (Eds.) ، مدل سازی تجارت بین المللی. لندن: چاپمن و هال ، 1992.

Schott ، P. K. "پیچیدگی نسبی صادرات چینی."سیاست اقتصادی 23 ، خیر. 53 (ژانویه 2008): 6-49.

بانک جهانی. چشم انداز اقتصادی جهانی: آسمان تاریک. واشنگتن ، D. C ، ژانویه 2019.