لحظه محوری ایران

بحران امنیتی ناشی از ظهور دولت اسلامی می تواند ایران را از پاریا به شریک مورد نیاز به غرب تبدیل کند. تحریم های مالی هم به اقتصاد ایران و هم به سختی بانک های آن ضربه زده است. تورم شایع است ، NPL ها در حال افزایش هستند ، در حالی که بانک ها فاقد سرمایه هستند. شرکت ها نمی توانند بودجه مورد نیاز خود را دریافت کنند. روسای بانک های محلی در حال خارش هستند تا یک بار دیگر درهای خود را به سمت همتایان خارجی باز کنند. اگر تحریم ها برداشته شود ، بانکداران جهان در تهران و فراتر از آن چه خواهند یافت؟

ایران در یک چهارراه است. سال آینده مشخص خواهد کرد که کدام مسیری را طی می کند: یک داستان موفقیت آمیز و جوان و جوان جوان ، به تسویه حساب بین المللی بازگشت و توسط کشورهای غربی به عنوان یک نیروی پایدار در یک منطقه به طور فزاینده ای اعتماد کرد. یا یک شکست رکود اقتصادی و بد که هنوز از تجارت غربی منع شده است و به طور پیوسته ، غیرقابل توصیف بدتر می شود. دیدگاه در تهران این است که می تواند به هر صورت پیش برود.

ژئوپلیتیک ، غیرقابل پیش بینی ترین نیروها ، به دلایل خارجی به آرامی به نفع ایران تغییر می کند. چند سال پیش هرگز آن را تصور نمی کرد ، اما ایران به طور ناگهانی متحد طبیعی ایالات متحده است ، که به شدت به یک دولت پایدار در منطقه ای که دولت اسلامی (داعش) - که ، سنی بودن در ایدئولوژی خود است ، هرگز به آن نمی پردازد. دوست شیعه ایران باشید - به ویژه در عراق همسایه ، کشش نگران کننده ای را به دست می آورد.

تراز کردن ستاره ها مانند یک فرصت یک بار در نسل احساس می شود: یک رهبر در حسن روحانی که می خواهد به غرب همزمان با یک رئیس جمهور آمریكا كه می خواهد صلح برقرار كند و به شدت به موفقیت سیاست خارجی نیاز دارد ، به غرب برسد.

بیشتر خواندن

در عین حال ، اروپا دلیل خوبی برای روابط بهتر با ایران دارد زیرا روابط خود با روسیه رو به وخامت می رود. اعتماد به نفس اروپا به انرژی روسیه ، به ویژه گاز ، کاملاً مشکل ساز است. ایران زمینه های گسترده ای از مواد و خطوط لوله را دارد که از قبل به قفقاز می رسند.

همه این موارد تراشه های چانه زنی برای ایران است زیرا می کوشد مذاکره در مورد پایان دادن به تحریم های هسته ای در ژنو انجام شود ، و آنها چشم انداز ایران بدون مجازات را آماده می کنند که آماده از سرگیری تجارت جهانی و استفاده بیشتر از مزایای بسیاری از آن باشد.

محمد امیر داوود ، مدیر کل امور بین الملل در بانک پاسارگاد ، یکی از بزرگترین و قوی ترین بانکهای خصوصی در ایران می گوید: "من می دانم که بسیاری از نهادهای خارجی - شرکت ها ، پیمانکاران ، سرمایه گذاران - که اوضاع را مورد بررسی قرار می دهند ، وجود دارند."آنها منتظرند تا نتایج مذاکرات بین ایران و P5+1 را ببینند [پنج کشور شورای امنیت سازمان ملل به علاوه آلمان که با آنها ایران در حال مذاکره در مورد برنامه هسته ای خود است ، علت اولیه تحریم ها] تا بتوانند به عقب برگردندبرای سرمایه گذاری بیشتر به ایران. تاریخ نشان می دهد که بازار ایران همیشه یک پناهگاه امن و مثبت برای سرمایه گذاران بوده است. "

در واقع ، Euromoney غالباً از مشاغل و بانک های اروپایی که اخیراً به طور غیررسمی بازدید کرده اند ، می شنود و فرصت هایی را برای زمان مناسب ایجاد می کند.

چنین بازدیدهایی ، و در واقع امیدهای بسیاری در ایران و فراتر از آن ، ممکن است زودرس به نظر برسد که در پایان ماه اوت خزانه داری ایالات متحده طیف جدیدی از اقدامات مربوط به تحریم ها را علیه پنج بانک ایرانی اعلام کرد. اینها شامل بانک خاورمیانه ، تا آن زمان بزرگترین بانک خصوصی ایران برای فرار از تحریم های ایالات متحده بود.

اما کسانی که در داخل ایران هستند امیدوارند که این آخرین ضربه مشت آهن قبل از لغزش دستکش مخملی باشد. آنها امیدوارند که تسکین تحریم ها می تواند در اوایل ماه نوامبر انجام شود.

و اگر آن لحظه فرا برسد ، جامعه مالی بین المللی هنگام رسیدن به ایران چه می یابد؟این یک تصویر مختلط است. ثروت منابع گسترده ای وجود دارد ، نه فقط در هیدروکربن ها بلکه مواد معدنی. یک جمعیت بسیار تحصیل کرده مشتاق کار سخت در تجارت بین المللی است. و یک دولت اصلاح طلب

اما همچنین یک بخش بانکی نفخ وجود دارد که با بدهی بد ، حسابداری عجیب و غریب و کمبود سرمایه قابل استقرار و اقتصادی که در آن شریک تجاری شما به خوبی می تواند نگهبانان انقلابی باشد ، همراه است. هیچ چیز در ایران ساده نیست.

اول ، دیدگاه مثبت.

از نظر جمعیتی ، ایران کارهای زیادی برای آن انجام داده است. جمعیت آن 78 میلیون نفر تحصیل کرده است ، 9 ٪ از ذخایر نفتی جهان را در کنار یک بخش تولیدی گسترده در اختیار دارد و دارای یک سرمایه گذاری در بازار سهام است که در اوایل سال جاری 170 میلیارد دلار بود ، مشابه لهستان و با یک رایگان-بزرگتر از کویت یا نیجریه. این یک رئیس جمهور اصلاح طلب ، روحانی ، که می خواهد با سایر نقاط جهان درگیر شود.

هوجات الله سدی ، مدیر عامل شرکت سرمایه گذاری خارزمی ، یکی از کنگلومرهای سرمایه گذاری گسترده که بر بازارهای سهام و اقتصاد ایران حاکم است ، می گوید: "ما مزایای رقابتی زیادی داریم.""اولا جمعیت وجود دارد: نه تنها اندازه آن ، بلکه جوانی آن. ثانیا ، موضع ژئوپلیتیکی ما وجود دارد ، [بین اروپا ، خلیج فارس و بازارهای رو به رشد منابع در آسیای میانه] پس از آن سطح آموزش وجود دارد ، بسیار متفاوت از سایر کشورهای منطقه است. "

این یک منبع غرور و افتخار است: آنها به صورت محلی می گویند که فارغ التحصیلان مهندسی از دانشگاه شریف شریف تهران درست در آنجا با بهترین MIT قرار دارند."و این پتانسیل وجود دارد: نه فقط ذخایر نفت و گاز بلکه ذخایر مواد معدنی ما."او موجودی طولانی و پرشکوه را لیست می کند: مس ، طلا ، نیکل ، روی ، کبالت ، فسفات ، گچ ، آهک (او به اورانیوم اشاره نمی کند ، اما این یک داستان دیگر است.) "برای یک جمعیت جوان ، اگر برخی از درها برای ما باز شود، ما می توانیم کارهای زیادی انجام دهیم. "

این تنها افراد محلی نیستند که اینگونه احساس می کنند. چارلز رابرتسون ، اقتصاددان ارشد جهانی در رنسانس پایتخت ، می گوید: "تهران احساس می کند که آنکارا در سال 2004 انجام داده است.""این به نظر می رسد مانند یک نمایشنامه احتمالی رتبه بندی مجدد که می تواند-در یک سناریوی سرمایه گذاری-سرمایه گذاران را که اخیراً در عربستان سعودی سرمایه گذاری کرده اند ، مانند کسانی که پس از سال 2001 و روسیه از دهه 1990 در ترکیه سرمایه گذاری کرده اند ، جذب کند."

برای تقویت این نکته ، رابرتسون می افزاید: "هیچ کشور دیگری به اندازه بزرگ و یا به همان اندازه دست نخورده نیست."

گفته می شود که بیشتر از دولت محمود احمدی نژاد بیشتر از همه دولت های قبلی از نفت به دست آمده است. اگر این درست باشد ، به نظر نمی رسد که پول به مکان های مناسب رفته است

البته این به دلیل تحریم ها دست نخورده است ، و این مشکل است: هیچ یک از این پتانسیل ها به غیر از یک مفهوم داخلی نمی توان تحقق یافت تا زمانی که بنگاه های غربی از تجارت با ایران در اکثر بخش ها و بانک های خارجی از بودجه ممنوع باشند. تجارت آنهاسدی می گوید: "اکنون جهان صاف است ، و هیچ شرکتی نمی تواند بدون همکاری بین المللی رشد کند."

اما - و در اینجا ما به خبرهای بد می رسیم - تحریم ها تنها بخشی از مشکل هستند.

اقتصاد ایران در وضعیت خطرناکی قرار دارد و سال گذشته همزمان با تورم بالا ، رکود عمی ق-5 ٪ را تجربه می کند ، با یک ارز کم ارزش ، بیکاری شایع ، یک بخش بانکی که توسط وام های غیر عامل و یک پایگاه تولیدی که توسط واردات وارد می شود ، اضافه می شود. کالاهای ارزان تر از مکانهایی مانند چین.

در حال حاضر ، مسلماً از نظر متوسط بهتر می شود: طبق گفته بانک مرکزی ، تورم در سال گذشته 45 ٪ ایستاده است ، اکنون به 35 ٪ کاهش یافته است و پیش بینی می شود تا مارس 2015 ، تا پایان مارس 2015 به 20 ٪ -25 ٪ کاهش یابد. سال ایران.

اما انجام این کار همزمان با رشد اقتصاد غیرممکن است. یکی از مقامات ارشد سیاست گذاری در ایران می گوید: "ما برای مقابله با تورم باید نقدینگی را فشار دهیم ، اما باید نقدینگی را نیز تزریق کنیم تا اقتصاد رشد کند.""و شما واقعاً نمی توانید هر دو را انجام دهید."

این یک تصور غلط رایج است که مشکلات اقتصادی ایران تابعی از تحریم ها است. تحریم ها مطمئناً کمکی نکرده اند. اما مشکلات اقتصادی ایران عمدتاً تحت دولت محمود احمدی نژاد ، که از سال 2005 تا 2013 حكم می داد ، خود را تحت الشعاع قرار داد. گفته می شود كه تحت دوره هشت ساله وی بیشتر از نفت بدست آمده است-در دوره ای با قیمت بالا و عمدتا قبل از تحریم هادر - از همه دولت های قبلی ، اما اگر این واقعیت داشته باشد ، به نظر نمی رسد که پول به مکان های مناسب رفته است.

یکی از بانکداران می گوید: "ما به همان اندازه که از سوء مدیریت رنج می بریم ، از تحریم رنج نمی بردیم.""ما می توانستیم اقتصاد پایدار با تورم کم داشته باشیم."او دستان خود را با لبخند تند و تیز بلند می کند."اما ما این کار را نمی کنیم."

یک کلمه در مورد تحریم ها. آنها در سه سطح - اتحادیه اروپا ، سازمان ملل و ایالات متحده - اعمال می شوند ، اما تحریم های آمریکا تا حدودی تأثیرگذارترین است ، تا حدودی به این دلیل که خیلی بیشتر از سایرین پیش می روند. به عنوان مثال آنها تقریباً کل بخش بانکی را پوشش می دهند. آنها فقط از تجارت با ایالات متحده جلوگیری نمی کنند بلکه هر چیزی به دلار آمریکا مهم نیست که در آن انجام شود ، و صدای سخنان دولت اوباما در پیگیری نقض مجازات ، بسیاری از شرکت ها و بانک ها را از انجام مشاغل حتی قانونی ترساند. جریمه تقریباً 9 میلیارد دلاری که در ماه ژوئیه توسط تنظیم کننده های ایالات متحده علیه BNP Paribas اعمال شده است ، تأثیر کاملی بر نگرش بانکهای خبرنگار بالقوه داشته است.

تحریم ها طیف گسترده ای از صنایع را پوشش نمی دهد - به ویژه از آنجا که امتیازات در ماه ژوئیه صنعت خودرو و بخشی از بخش پتروشیمی را از این لیست حذف کرده است - و بخش های بشردوستانه مانند غذا و نوشیدنی ، دارو و وسایل پزشکی همیشه معاف بوده اند. برای بسیاری از بازدید کنندگان از تهران تعجب آور است که بسیاری از نام های خانوار تجارت غربی مانند نستله ، وودافون و کارفور را پیدا کنند و با موفقیت (و کاملاً قانونی) در ایران فعالیت کنند.

اما از آنجا که خدمات مالی هنوز در لیست سیاه قرار دارند ، تجارت بسیار کمی می تواند تأمین شود. همچنین ، این بدان معناست که هیچ زمینه ای برای محافظت از آن وجود ندارد ، اگرچه در حقیقت بانک مرکزی هرگز مکانیسمی برای این امر نداشته است.

بنابراین ، تحریم کلیدی خدمات مالی است ، زیرا تا زمانی که در لیست تحریم باقی بماند ، همه چیز دیگر نیز ممکن است باشد. روشهای هزارتوی وجود دارد که از طریق آن شرکت های اروپایی در مناطق غیر حرکتی می توانند به طور قانونی با ایران تجارت کنند ، اما آنها به عنوان مثال تنظیم حساب در ژاپن و معامله در آنجا را شامل می شوند. این ممکن است برای یک حمل و نقل بزرگ غلات باعث ایجاد اقتصادی شود ، اما برای تهیه مقدار نسبتاً کمی برای یک داروی خاص از نظر اقتصادی قابل استفاده نخواهد بود ، حتی اگر داروهای دارویی در لیست تحریم نباشند.

"نتیجه عملی تحریم ها" می گوید: "مدیر یک مشاوره بوتیک مستقر در لندن که متخصص در بازارهای نوظهور و مرزی است ،" این است که مردی که به Pfizer نیاز به قرص سرطان دارد ، نمی تواند آن را بدست آورد. "

در واقع ، همانطور که در کشورهای مجازات متداول است ، نارضایتی گسترده محلی وجود دارد ، این احساس مبنی بر اینکه یک مسئله سیاسی به جای سیاستمداران مجازاتی را برای مردم عادی به همراه داشته است.

سفر Euromoney از تهران همزمان با یک سقوط هوایی کشنده در آنجا بود و حتی با وقوع اخبار ناشی از رادیوهای این شهر ، رانندگان تاکسی آن را به دلیل تحریم ها سرزنش می کردند. چرا؟از آنجا که تا همین اواخر ، قطعات یدکی برای هواپیماها در لیست تحریم ها قرار داشتند ، به این معنی که خطوط هوایی محلی - که سیاستمداران ایرانی مطمئناً هرگز پرواز نمی کنند - بدون عبور از بازار سیاه نتوانسته اند ناوگان خود را ترمیم کنند. و گرچه قطعات هواپیما اخیراً از تحریم ها رهایی یافتند ، اما هنوز هیچ کس به دلیل ننگ که اکنون خود را به تجارت ایران متصل می کند ، آنها را نمی فروشد.

نکته اصلی در مورد تسکین تحریم ها وقتی اتفاق می افتد به چه ترتیب نیست. به عنوان مثال ، به عنوان مثال ، هیچ کس در آینده نزدیک مجاز به حمل اسلحه به ایران نخواهد بود ، که در کوچکترین افراد عادی (یا اقتصاد) را آزار نمی دهد. اما اگر به نظر می رسد ، مرحله بعدی چند حذف دیگر از لیست تحریم ها است ، کلر این است که آیا خدمات مالی گنجانده شده است یا خیر.

"این به نظر می رسد مانند یک نمایشنامه مجدد بالقوه که می تواند-در یک سناریوی سرمایه گذاری-سرمایه گذاران را که اخیراً در عربستان سعودی سرمایه گذاری کرده اند ، مانند کسانی که پس از سال 2001 و روسیه از دهه 1990 در ترکیه سرمایه گذاری کرده اند ، جذب کند. چارلز رابرتسون ، Rencap بزرگ یا بدون استفاده "

جلال راسولوف ، مدیرعامل بانک آنده می گوید: "اگر بانکها نتوانند با دنیای بین المللی و سایر بانک ها ارتباط برقرار کنند ، مانند یک خیابان یک طرفه است: شما فقط یک طرف پایین می روید و نمی توانید به روش دیگر برگردید.""اگر آنها به بانک ها باز شوند ، برای مردم بسیار مثمر ثمر خواهد بود."

بخش بانکی ایران پیچیده است. تعداد انگشت شماری از بانکهای بزرگ دولتی وجود دارند ، سپس در حدود 20 نفر دیگر که خود را خصوصی می نامند. این گروه اخیر بین بنگاه های تحت حمایت دولتی که برخی از سهام را در بورس اوراق بهادار تهران در طی مراحل خصوصی سازی دهه گذشته فروخته اند ، به دیگران که مالکیت دولت ندارند و در برخی موارد پایگاه های سهامدار خصوصی متنوع دارند ، متفاوت است. فراتر از آنها مؤسسات مالی دیگر ، تعاونی های اعتباری و چندین شرکت سرمایه گذاری بسیار بزرگ هستند که برخی از آنها بانک های خود را در ساختار شرکت هلدینگ خود دارند.

هنگامی که تحریم ها از خدمات مالی شروع می شوند ، به احتمال زیاد این کار را در مراحل انجام می دهند. بانک سپه ، که متعلق به نیروهای مسلح است (سپاه به معنای ارتش به زبان فارسی است) ، احتمالاً نباید نفس خود را نگه دارد و انتظار دارد که مجاز به انجام تجارت با غرب باشد. اما بیشتر بانکهای خصوصی در حال حاضر از لیست تحریم های اروپایی و سازمان ملل خارج شده اند و انتظار دارند جزو اولین کسانی باشند که از ایالات متحده نیز خارج می شوند.

و این نکته مهم استتأثیر تحریم های ایالات متحده به حدی گسترده است که اگر یک بانک از محدودیت های اتحادیه اروپا عاری باشد ، هیچ فرقی نمی کند.

داوود در بانک پاسارگاد می گوید: "حتی اگر موارد بشردوستانه از تحریم ها معاف باشند ، اما هنوز ترس از مجازات آینده توسط ایالات متحده علیه آنها وجود دارد.""بنابراین به عنوان یک ژست محتاط ، آنها تصمیم گرفته اند که به هیچ وجه با بازار ایران همکاری نکنند. آنها تا زمانی که همه تحریم ها برداشته شوند ، تماشا می کنند. "

در نتیجه تحریم ها دارای تعدادی از اثرات ضرب و شتم است ، شاید گسترده تر از اهداف آنها. بانک بین المللی پارسی مستقر در لندن (PIB) ، یک موسسه عمدتاً خودمختار در لندن که متعلق به دو بانک بزرگ دولتی ، ملاات و Tejarat است ، در نظر بگیرید (ملاات با موفقیت خود را از تحریم های اتحادیه اروپا توسط دادگاه های اروپا برداشت ، اما Tejarat هنوز در این کشور استلیست ، و در نتیجه خود پارس نیز ممنوع است).

PIB دارای 21 نفر در یک ساختمان بزرگ گرجستان در لوتبوری درست در طول جاده از بانک انگلیس است و تقریباً هیچ کاری انجام نمی دهد. این بانک حتی نمی تواند در بازپرداخت مالیات بر ارزش افزوده خود از خزانه داری HM - پرداخت هایی که توسط خود دولت انگلیس به وضوح مشخص شده است - پول نقد کند - زیرا هیچ بانک لندن از ترس متهم به رفتار نادرست آن را لمس نمی کند.

این یک تاسف رایج است که جریمه BNP Paribas عمدتاً در مورد عدم تفکیک در ایران نبود ، بلکه سودان بود. به همین ترتیب جریمه پولشویی 1. 9 میلیارد دلاری HSBC عمدتاً مربوط به مکزیک بود که ایران چیزی پس از آن بود. یکی از بانکداران می گوید: "اما وقتی می گوید ایران ابتدا ..."همه بانکهای خارجی ترسیده و محافظه کار هستند. آنها حتی در مناطقی که کاملاً قانونی هستند از ما جلوگیری می کنند. "

هنگامی که تحریم ها بلند می شوند ، تعداد زیادی از بانک های ایران وجود خواهد داشت که برای روابط خبرنگار با همتایان غربی دست یابند و غربی ها متمایل به انجام همین کار هستند. این دقیقاً تاریخ باستانی نیست: بسیاری از بانکهای بزرگ غربی قبل از تحریم ها در ایران نمایندگی می شدند ، از تعقیب تا HSBC تا ABN AMRO. در یک جلسه ، Euromoney یک مجسمه Bull Merrill Lynch را در یک قفسه اداری مشاهده می کند و در آنجا مانند یک آثار باستانی موزه نشسته است.

اگر و هنگامی که آنها بازگردند ، بانک های خارجی یک بخش خدمات مالی ایرانی را پیدا می کنند که با دو چالش قابل توجه روبرو است: یکی در مورد وام های گذشته ، یکی در مورد بودجه آینده.

ایران به دلایل متفرقه از وام های بد برخورد می کند. یکی سقوط در نرخ ارز ایران در اوایل سال جاری از بیش از 10،000 ریال به دلار به تقریبا 30،000 است که باعث شد بسیاری از مشتریان نتوانند پرداخت به بانک ها را انجام دهند. مورد دیگر ، کاهش قدمت دولت احمدی نژاد در رقابت با تولید ایران - به ویژه بخش خودرو - در مواجهه با واردات ارزان قیمت چینی است. همچنین به وضوح در ارزیابی اعتبار مشکلاتی وجود داشته است.

یکی از دلایلی که ایران از وام های بد برخوردار است ، کاهش رقابت در تولید ایران - به ویژه بخش خودرو است. یکی از بانکداران می گوید: "شما به من یک بانکی می گویید که کمتر از 15 ٪ NPLS دارد ،" و من به شما می گویم که کدام بدهی بد را در کتاب های خود نشان نمی دهد "

بیشتر بانکداران در مورد سطح NPL در سطح سیستم حدود 15 ٪ صحبت می کنند ، اما هیچ یک از آنها آن را باور نمی کنند. ممکن است دو برابر آن باشد. یکی از بانکداران می گوید: "شما به من بانکی می گویید که کمتر از 15 ٪ وام های غیر عملکردی داشته باشد ،" و من به شما می گویم که او در کتاب های خود کدام بدهی بد را نشان نمی دهد. "

یکی از بانکی که در NPLS یک چالش خاص داشته است ، بانک سامان در غیر این صورت چشمگیر است که خود را قربانی یکی از بدترین رسوایی های تجاری تا کنون برای ضربه زدن به ایران دانست. در سال 2011 ، مشخص شد که تقریباً 3 میلیارد دلار از نامه های اعتباری تقلب شده است و بر هفت بانک دولتی و خصوصی تأثیر گذاشته است ، که مهمترین آنها بانک دولتی سادرات است.

نامه های اعتباری جعلی برای به دست آوردن دارایی-از جمله دارایی های دولتی یا خصوصی مانند شرکت فولاد خوزستان-مورد استفاده قرار گرفت و چهار ماه طول کشید تا این کلاهبرداری روشن شود. هنگامی که این کار را انجام داد ، حداقل 20 نفر دستگیر شدند و چهار نفر - از جمله مهفرید امیر خسوی ، یک تاجر ایرانی که زمانی تصور می شد ثروتمندترین مرد در ایران است و قضاوت می شود که مغز متفکر است - به اعدام محکوم شدند. خسراوی در ماه مه به دار آویخته شد.

مدیرعامل سابق بانک ملی ، محمود رضا خاواری ، پس از دخالت این بانک استعفا داد و محل زندگی وی امروز ناشناخته است.

سامان خود را در انتهای شدید این امر پیدا کرد. ولی زرابیه ، رئیس بانک سامان ، توضیح می دهد: "اساساً ، ما LCS از بانک Saderat را تخفیف داده بودیم ، و آنها در پرداخت پرداخت ها پیش فرض کردند."این دو بانک از آن زمان در دادگاه بوده اند و سامان در هر پرونده پیروز شده است ، اما در حالی که منتظر است تا پول را پس بگیرد ، ترازنامه خود را فلج کرده است.

زرابیه می گوید: "در آن زمان تقریباً 600 میلیون دلار سپرده [بر اساس نرخ $/IRR 10،000 ، همانطور که در آن زمان بود] در آن دارایی هایی که در حال انجام نیستند قفل شده بودند."

با این وجود ، داستان همچنین نشان می دهد سطح برابری و حس که ممکن است انتظار نداشته باشد. زرارابیه می گوید: "چگونه ما آن را مدیریت کردیم تقریباً یک معجزه بود."وی گفت: "کار بسیار سخت ، خرد کردن همه چیز و جلسات روزانه کمیته مدیریت دارایی ، نه ماهانه یا هفتگی. همچنین ، یک یا دو بانک که به بازار بین بانکی ضربه زده اند به ما کمک زیادی کردند ، و من همیشه از کمک آنها سپاسگزارم. "

با این حال ، همه از بین نرفتند. زرابیه می گوید: "ما هرگز از بانک مرکزی هیچ کمکی دریافت نکردیم و حیف بود."وی گفت: "من معتقدم که این وظیفه آنها به عنوان یک بانک از آخرین راه حل بود ، اما آنها هرگز این کار را نکردند ، و ما هرگز از آنها وام نگرفتیم. بانکهای خصوصی این نجابت را داشتند که بدانند کاری که ما انجام داده ایم هیچ چیز غیر عادی نبوده است - و آنها می دانستند که اگر ما دچار مشکل شویم ، یک اثر دومینو در بازار رخ می داد. "

پس از بازپرداخت LC های باقیمانده (اکنون حدود 100 میلیون دلار برجسته وجود دارد) ، Zarrabieh می گوید نسبت NPL سامان به زیر 11 ٪ کاهش می یابد ، "که اساساً در این بازار طبیعی است.""این NPL نسبتاً بالا به دلیل مسائل کلان اقتصادی است که باید به صورت جمعی مورد بررسی قرار گیرد."

به گفته وی ، اکثر NPL ها عمدتاً با املاک و سهام ذکر شده وثیقه می شوند ، "که به منظور گردش پول به بهره برداری ، بیشتر از آنچه انتظار می رفت برای نقدینگی طول می کشد."

دیگران چالش های مختلفی دارند. بانک پارسین به عنوان بزرگترین سهامدار خود تولید کننده خودروهای ایران ایران خمرو ، که گاهی اوقات در تأمین بودجه بخش خودرو برای بانک فواید بزرگی بوده است ، اما احتمالاً در سالهای اخیر منجر به مشکلات بد وام شده است که این بخش با واردات واردات می شود.، با ظرفیت 40 ٪ پایین کار کرده است.

پارسین در پاسخ به این سؤال ، پاسخ می دهد: "ما نمی توانیم وام های بد بگوییم ، زیرا آنها سهامداران اصلی ما هستند. اگر ما به آنها تسهیلات داده ایم ، امکانات آنها ایمن و ایمن است. "در مورد پارسیان ، احتمالاً مهم نخواهد بود زیرا صنعت خودرو در حال بهبود است-Khodro تولید را دو برابر کرده است ، به طوری که هر چیزی که در این کتاب ها غیر عملی باشد ، امکان احیای مجدد را دارد ، اما در دیدن این مشکل در دیدن مشکل است. فقط آنچه در داخل یک بانک اتفاق می افتد.

یکی از مشکلی که باید به پایان برسد ، عمل حسابداری بانکها است که سطح سرمایه خود را بالا می برند نه با جمع آوری سرمایه یا جذب سپرده ، بلکه با بازنگری مکرر در اوراق بهادار املاک خود ، که اغلب وسیع هستند: برخی از بانک ها دارای 3000 شعبه هستند وآنها تمایل دارند که آنها را به طور کامل مالکیت کنند. تهران مازاد غافلگیرانه ای از شاخه ها دارد. یک مکان خاص در خیابان وجود دارد که از آن می توان 13 را بدون حرکت مشاهده کرد.

زرابیه معتقد است که تنها راه حل این است که دولت یا بانک مرکزی یک ساختار بانکی بد ایجاد کند تا تمام دارایی های مشکل دار را به سمت خود تغییر دهد. وی می گوید: "این امکان پذیر ترین راه حل برای رسیدگی به این مسئله است.""اما با داشتن جلسات زیادی و بارها و بارها در مورد این موضوع بحث کرده اند ، آنها هنوز به یک راه حل محکم نرسیده اند."

دیگران ایده های مشابهی دارند. Parviz Aghili بنیانگذار و مدیرعامل بانک خاورمیانه است. وی پیشنهادی را برای بازسازی سیستم بانکی و بهبود کیفیت صورتهای مالی ، به درستی حسابرسی ارائه داده است. او می گوید: "سوابق آنها باید واقعیت های واقعی را نشان دهند."او سپس می خواهد کفایت سرمایه آنها تحت آزمایش بازل سوم ، با نتایج ذکر شده آزمایش شود."کسانی که زیر 5 ٪ هستند باید تعطیل شوند. بین 5 تا 8 ٪ ، به آنها فرصت دهید تا پول خوبی جمع کنند. منظور من برخی از تمهیدات احمقانه بسیاری از بانک ها نیست ، و از ارزش املاک خود برای افزایش سرمایه استفاده می کند. مسخره است. آنچه من در مورد آن صحبت می کنم این است که پول نقد تمیز ، به شکل عدالت وارد می شود. "

او می گوید ، این وضعیت ممکن است به همان اندازه که به نظر می رسد بد نباشد ، به دلیل سطح امنیتی که بانکهای امنیتی در املاک و مستغلات دارند ، که حداقل به دلیل تورم سود داشته است."در شرایط عادی وقتی چنین وام های بدی دارید ، باید دچار مشکل عمیقی شوید ، اما ممکن است اگر ما یک مدل بانکی بانکی خوب برای جدا کردن وام های بد نداشته باشیم."

اما او معتقد است که فراتر از آن ، تغییر نگرش ضروری است. وی گفت: "درک نشده است که یک بانک باید به عنوان یک بانک فعالیت کند. یک بانک نمی تواند در پروژه ای مانند Chaebols در کره سرمایه گذار باشد. بانکداری یک واسطه است: شما سپرده دریافت می کنید ، وام و تسهیلات ارائه می دهید ، و این همان است. "

گذشته از وام های بد ، تاسف مشترک دیگری در ایران وجود دارد: این که پول کافی برای رشد شرکت ها در دسترس نیست. اگرچه تعداد زیادی از بانک ها - که مسلماً بیش از حد وجود دارد - وجود دارد - چندین مورد از بخش خصوصی با سرمایه متوسط و در هیچ موقعیتی برای پیشبرد وجوهی که مشاغل ایرانی به آن احتیاج دارند ، وجود ندارد.

به نظر می رسد که دولت در حال برنامه ریزی برای بازسازی ترازنامه های بانک های دولتی است تا آنها را در پایه و اساس بهتری قرار دهد و آنها را بهتر کند تا بتوانند بخش تولید مشکل ساز اقتصاد را تأمین کنند ، اما این به سختی در حال انجام است و وام های بدبرای هضم این اتفاق.

منصور تافازولی ، معاون رئیس جمهور ، بین المللی ، در بانک پارسیان می گوید: "بودجه کافی برای شرکت هایی که سعی در تکمیل پروژه ها دارند وجود ندارد.""آنها با جمع آوری پول مورد نیاز خود روبرو هستند."

وام گیرندگان چه کار دیگری می توانند انجام دهند؟آنها نمی توانند بودجه را در بازار اوراق قرضه محلی جمع کنند ، زیرا یک نفر وجود ندارد ، یا حداقل کسی که هر صادرکننده در جای دیگر جهان را تشخیص دهد ، وجود ندارد. چیزی مانند اوراق قرضه خرده فروشی وجود دارد که توسط بانک ها صادر و تضمین شده است ، اما آنها قابل معامله نیستند و در عوض به طور کلی به بانک فروخته می شوند که سرانجام در PAR (ایجاد یک محاصره بیشتر برای ترازنامه های بانکی که از قبل نادرست هستند). اینها به صورت محلی به عنوان مقالات مشارکت یا PP شناخته می شوند ، و بانک مرکزی اذعان می کند که در صورت وجود بازار ثانویه برای آنها مفیدتر خواهد بود.

در حقیقت ، بانک مرکزی مجهز نیست: دارای یک سیستم تجارت اوراق بهادار بدون اسکریپت در محل ، آماده و انتظار است. اما از آن استفاده نمی شود زیرا هیچ کس نمی خواهد از آن استفاده کند. احتمالاً قوانین و مقررات جدید به شما کمک می کند ، اما مسائل بزرگتری نیز وجود دارد. یکی از سیاستگذاران ایرانی می گوید: "شما باید روحیه مردم را تغییر دهید."آنها به PPS عادت دارند. آنها آنها را مانند یادداشت های بانکی می دانند. "

Aghili در بانک خاورمیانه با ارائه نوعی یارانه بر اساس اعتبارات مالیاتی آینده ، روشی را برای کمک به توسعه بازار سرمایه از طریق موراباها ارائه داده است.

آقایلی می گوید: "اگر آنها هم اکنون به بازار بروند ، آنها قادر به جمع آوری بودجه زیر 25 ٪ نخواهند بود ، اما نیمی از آن با اعتبار مالیاتی و درآمد آینده می توان یارانه گرفت تا اقتصاد در حال حرکت باشد."وی گفت: "از این طریق ما می توانیم بازارها را برای تهیه جایگزینی برای بدهی بانکی ، تأمین سرمایه در گردش و کمک به بنگاه های بخش خصوصی خود بدست آوریم. ما می توانیم فشار را از بانک مرکزی بگیریم. پس لازم نیست نقدینگی را همانطور که در گذشته انجام دادیم افزایش دهیم. "

یک بازار متوسط سوکوک در ایران نیز وجود دارد ، و در زمان نوشتن شرکت هلدینگ خدمات مالی SINA ، بخشی از بنیاد عظیم Mestazafan ، در حال تهیه یک مسئله برای یک شرکت فولادی در گروه بود که باید معادل 80 میلیون دلار را افزایش دهد. اما مسائل هنوز از نظر منطقی نادر هستند.

همچنین یک بازار سهام بزرگ و پر جنب و جوش وجود دارد ، اما فاقد سازندگان مناسب بازار است و از آنجا که تنها یک کلاس سهم وجود دارد - یک رای دهنده - شرکت ها دو بار در مورد استفاده از مبادله برای جمع آوری وجوه و صدور سهام جدید فکر می کنند. زرابیه می گوید: "سهامداران به راحتی نمی توانند تصمیم به افزایش سرمایه بگیرند زیرا آنها رقیق می شوند و کنترل خود را از دست می دهند."

علیرغم چالش های آنها - و شاید به دلیل آنها - بانک ها هنگام برداشتن تحریم ها ، خود را برای روزهای روشن تر آماده می کنند. به عنوان مثال ، بانک ملاات ، که خود را به عنوان بزرگترین بانک خصوصی از زمان خصوصی سازی پنج سال پیش سبک می کند اما هنوز تحت حمایت دولت است ، چندین سال در تعمیرات اساسی شیوه های تجاری است که از جمله چیزهای دیگر می خواهد همه چیز را برای وقتی که بانک های خارجی و آماده می شوند ، آماده کنندسرمایه گذاران دوباره تماس می گیرند.

Pasargad دارای یک سری برنامه های عملی است - یکی برای بدترین حالت ، یکی برای پایان دادن به تحریم ها - و قصد دارد سرمایه خود را از 1. 5 میلیارد دلار به 2 میلیارد دلار در سه سال آینده افزایش دهد تا بتواند پایه ای برای رشد داشته باشد.

تجارت بین المللی کاملاً از بین نرفته است. تجارت امروز به طور عمده با پنج یا شش کشور - به ویژه چین ، هند ، کره ، ترکیه و تا حدی ژاپن - که می تواند صادرات نفتی ایران را بپذیرد. سپس ایران باید سعی کند تمام نیازهای واردات خود را از همان کشور تأمین کند ، هرچند حتی در این صورت ، پرداخت و تسویه حساب بسیار دشوار است.

با این وجود ، تجارت وجود دارد: به عنوان مثال پارسیان ، هنوز هم 25 ٪ از سود خود را از بانکداری بین المللی به دست می آورد ، و روابط بانکی خبرنگار با UCO Bank در هند ، بانک Konlon در چین ، Woori در کره ، Megabank در تایوان را دارد وهالک در ترکیه. تافازولی می گوید: "پس از برداشتن تحریم ها ، امیدواریم که به مشتریان کمک کنیم تا سریعتر از تعهدات و قراردادهای خود محافظت کنند."

و برخی از مشاغل موفق وجود دارند که روی بخش هایی که هرگز تحت پوشش تحریم ها قرار نگرفته اند ، متمرکز شده اند."زاررابیه در سامان ، موسسه ای که بیش از 40 ٪ از سهام خود را در سال 2005 به فروش می رساند ، می گوید:" ما روی مواد غذایی و داروسازی تمرکز کردیم زیرا دیدیم که این درب باز است. "ورود تحریم ها. وی گفت: "امروز ، ما حدود 6 میلیارد دلار از امور مالی تجارت در سال با تمرکز بر غذا و داروسازی انجام می دهیم. ما حدود 20 ٪ از سهم بازار را در کالاهای غذایی و 50 ٪ از کل داروسازی ها اداره می کنیم. "اما به وضوح ، از نظر دستاوردهای سریع آشکار مانند تأمین مالی تجارت ، بلکه در زمینه هایی مانند بانکداری خصوصی ، مدیریت دارایی و سرمایه گذاری در خارج از کشور ، پتانسیل بسیار بیشتر است.

وقتی درها باز می شوند ، از جریان سرمایه چه انتظاری داریم؟رنسانس سرمایه انتظار زیادی به بازار سهام ایران دارد ، و استدلال می کند که توانبخشی آن به غرب تقریباً با تعریف یک نمایشنامه رتبه بندی مجدد را ایجاد می کند. رابرتسون می گوید: "ما معتقدیم که تغییر اصلاحات ممکن است موضع اضافه وزن را برای استراتژیست های EM توجیه کند - اگر ایران قابل تجارت باشد."

بورس اوراق بهادار تهران یک بازار شگفت آور بزرگ و متنوع است ، با درپوش بازار حدود 130 میلیارد دلار حتی با در نظر گرفتن کاهش ارزش ارز ، و 320 شرکت ذکر شده که بیشتر بخش هایی را پوشش می دهند که انتظار می رود در یک بورس بالغ پیدا کنند. به طور متوسط روز ، 50،000 معاملات 500 میلیون سهم به ارزش 100 میلیون دلار حرکت می کند.

در لابی بورس اوراق بهادار تهران ، جایی که قیمت سهام روی صفحه ها چشمک می زند ، در دهه 60 مخاطبان مشتاق مردان موهای خاکستری وجود دارد ، تماشای سهام آنها را تماشا می کند و به طور کلی از جنبه اجتماعی آن لذت می برد

در اینجا یک بازار آینده وجود دارد ، و Hassan Ghalibaf ASL ، مدیرعامل و رئیس جمهور Exchange ، به Euromoney می گوید بازار گزینه ها در دست توسعه است ، اگرچه فروش کوتاه در این مرحله مجاز نیست. Ghalibaf ASL می گوید ، تجارت آنلاین 15 ٪ از حجم را تشکیل می دهد ، و یک صندوق مبادله ای و همچنین بیش از 130 صندوق متقابل وجود دارد. Euromoney از یک برنامه تجارت آنلاین در زمینه تجارت در حال توسعه آگاه است تا به سرمایه گذاران انفرادی-که حدود 7 میلیون نفر از آنها مجوز دارند-کمک کند تا درک بهتری از نحوه کار بازارها کسب کنند.

بازدید از بورس اوراق بهادار تهران ، علی رغم این ساختمان در مرکز شهر آن ، جالب است: طبقه پایین در لابی ، جایی که قیمت سهام روی صفحه ها می چرخد ، مخاطب مشتاق مردان موهای خاکستری در دهه 60 یا بالاتر وجود دارد ، و در حال تماشای سهام آنها حرکت می کند ،به دنبال نکات و به طور کلی لذت بردن از جنبه اجتماعی آن همه.

در حقیقت خرده فروشی بزرگترین بخش گردش مالی مبادله است. سرمایه گذاری های نهادی از بانک ها ، از یک صنعت صندوق متقابل منطقی توسعه یافته ، از بیمه گذاران و شرکت های بزرگ سرمایه گذاری که در ایران پیدا می کند ، انجام می شود.

سپس سرمایه گذاری مستقیم خارجی وجود دارد.

Zarrabieh در سامان می گوید "بدون شک" بودجه ای وجود خواهد داشت که مایل به ورود به ایران به یک شکل یا شکل دیگر باشد. وی می گوید: "این کشور می تواند همه چیز را با توجه به سرمایه گذاری جذب کند ،" از معدنکاری گرفته تا نفت ، امور مالی تجارت تا سرمایه گذاری پروژه. به نظر من ، بهترین راه این است که سرمایه گذاران استراتژیک بیایند و وارد صنعت بیمه و بانکی شوند زیرا این یک درگاه برای سرمایه گذاری در بخش های دیگر از طریق آنها خواهد بود. "

ارز ایران در سالهای اخیر به شدت کاهش یافته است ، اما می توان یک مورد مثبت را برای این امر ایجاد کرد ، هم از نظر رقابت در صادرات و هم از جذابیت به سرمایه گذاران خارجی که بیشتر برای پول خود دریافت می کنند.

داوود در بانک پاسارگاد می گوید: "من معتقدم که از زمان تغییر در نرخ ارز ، قیمت ها در این کشور بسیار واقعی تر است."وی گفت: "برای سرمایه گذاران که مایل به ارزی خارجی هستند ، اکنون بسیار بهتر است و یک محیط بسیار امن تر برای تبدیل دوباره ریال به ارز خارجی. آنها می توانند احساس اطمینان بیشتری داشته باشند که چنین تغییری در نرخ ارز دوباره رخ نخواهد داد. "

گفته می شود ، سرمایه گذار خارجی از طرف FDI با تعدادی از عدم قطعیت ها و چالش ها روبرو خواهد شد. راه پذیرفته شده ، دقیقاً مانند روزهای ابتدایی چین ، از طریق مشارکت و سرمایه گذاری مشترک خواهد بود و این سؤال (همچنین مانند چین) را ایجاد می کند که دقیقاً چه کسی با آن سر و کار دارد.

هنری اسمیت ، تحلیلگر ارشد مشاور در کنترل خطرات می گوید: "این می تواند در ایران بسیار دشوار باشد که بدانیم آیا موجودی که به آن نگاه می کنید با نگهبانان انقلابی مرتبط است یا خیر."او می گوید ، از اوایل دهه 2000 ، نگهبانان - که پس از انقلاب ایران به عنوان شبه نظامیان برای آیت الله شروع به کار کردند - نقش آشکاری در تجارت و اقتصاد داشته اند و در بسیاری از موارد در طی مراحل خصوصی سازی مات ، شرکت ها را به دست آورده اند. در طی آن دهه

وی گفت: "این می تواند در ایران بسیار دشوار باشد که بدانیم آیا موجودی که به آن نگاه می کنید با نگهبانان انقلابی مرتبط است یا خیر. هرکسی که با آنها سر و کار دارد به طور خودکار خطرات قانونی و نظارتی را برای خود ایجاد می کند. "

وی گفت: "با توجه به اینکه نگهبانان انقلابی به نوعی دشمن شماره یک برای ایالات متحده هستند ، پیامدهایی برای یک شرکت با توجه به ایران وجود دارد. هرکسی که با آنها سر و کار دارد به طور خودکار خطرات قانونی و نظارتی را برای خود ایجاد می کند. "به گفته وی ، سوابق شرکتی فقط تا حدی کمک خواهد کرد ، زیرا اغلب مدیر یک شرکت جبهه ای برای یک ژنرال بازنشسته یا اعضای خانواده وی است.

هنگامی که بانک ها راه بازگشت خود را پیدا می کنند و یک بار دیگر به خطوط مهاجرت فرودگاه امام خمینی تهران و جنون ترافیک روزمره حرکت می کنند ، مطمئناً فرصتی پیدا می کنند ، اما همچنین زخم های اقتصادی که انزوا و سوء مدیریت گذشته آن را شکننده کرده است. خریدار مراقب باشید.