عوامل اجتماعی که منجر به دانش ضعیف در مورد و شیوه های احتیاطی نامناسب نسبت به آنفلوانزای مرغی در بین قصابان در کاتماندو ، نپال می شوند

آنفلوانزا مرغی (AI) یک تهدید جهانی بهداشت عمومی است. دانستن دانشی که قصاب ها در مورد آن دارند و شیوه های احتیاطی که در برابر آن انجام می دهند ، برای طراحی برنامه های آمادگی آینده بسیار مهم است. این مطالعه با هدف شناسایی عوامل اجتماعی دانش و اقدامات احتیاطی هوش مصنوعی در بین قصابان در منطقه کاتماندو در نپال انجام شد.

مواد و روش ها

این مطالعه بر اساس یک طرح مطالعه مقطعی با استفاده از پرسشنامه های مصاحبه ساختاری و لیست های چک برای مشاهده عوامل اجتماعی و اقدامات احتیاطی 120 قصاب در سنین 15 سال و بالاتر از منطقه کاتماندو انجام شده است.

نتایج

The majority of the respondents were male (69.2%) and more than half (53.3%) were from the age group of 25 39 years (mean: 31.08, SD: ±9.82). Nearly two-thirds (61.3%) of the respondents had a ‘poor knowledge’, and the remaining had ‘some knowledge’, about AI. More than half (55.4%) of the respondents were in the category of displaying ‘poor practice’ towards AI and the remaining half were in the ‘satisfactory practice’ category. None of the respondents had ‘adequate knowledge’ or displayed ‘good practice’. The respondents in the>25 سال گروه سنی کمتر احتمال داشت [یا 0. 169 ؛95 ٪ CI (0. 056-0. 512)] در مقایسه با موارد موجود در

نتیجه

این مطالعه به لزوم پرداختن به قصابان برای بهبود دانش خود در مورد و مهمتر از همه پیروی از آنها ، اقدامات احتیاطی برای جلوگیری از آنفولانزای مرغی اشاره دارد.

خلاصه های چند زبانه

لطفاً برای ترجمه های انتزاعی به شش زبان رسمی کار سازمان ملل متحد ، پرونده اضافی 1 را ببینید.

زمینه

آنفلوانزا یک چالش بهداشت عمومی جهانی است. چه در اشکال زئونوتیک ، اپیدمی فصلی و چه همه گیر ، می تواند منجر به خفیف تا بیماری شدید و مرگ شود [1]. هر ساله ، آنفلوانزا فصلی همچنان در سطح جهانی مرگ و میر و عوارض قابل توجهی ایجاد می کند. این یک بیماری بسیار عفونی است و افراد مسن و افراد دارای شرایط پزشکی مزمن را در معرض خطر جدی عفونت و عوارض قرار می دهد [2].

براساس بیانیه سازمان بهداشت جهانی 2005 (WHO) در مورد "آنفلوانزای مرغی: پاسخ به تهدید همه گیر" ، همه گیری های آنفلوانزا بزرگ 1918-1918 (آنفولانزای اسپانیایی H1N1) در 25 ٪ از کل جمعیت باعث بیماری شده است و حدود 2 0-40 میلیون مرگ انسان در یک سال [3]. در همین گزارش همچنین ذکر شده است که بسیاری از مرگ و میر در افراد جوان و سالم در محدوده سنی 15 تا 35 سال رخ داده است. به همین ترتیب ، آنفولانزای همه گیر 58-58- 1957 (آنفولانزای آسیایی H2N2) و 69-69- 1968 (آنفولانزای هنگ کنگ H3N2) هر یک باعث کشته شدن یک تا چهار میلیون نفر شد که منجر به اختلال عظیم اجتماعی و خسارات اقتصادی شد [4].

به دلایل مختلف ، ویروس H5N1 بسیار بیماری زا بیشترین نگرانی در زمان های فعلی است [1 ، 3 ، 5]. از بین تمام ویروس های آنفلوانزای مرغی (AI) که برای آلوده کردن انسان شناخته شده است ، H5N1 بیشترین تعداد موارد بسیار شدید و بیشترین تعداد مرگ و میر را ایجاد کرده است. علاوه بر این ، H5N1 پتانسیل ایجاد همه گیر آنفلوانزا را دارد. در سالهای اخیر ، هوش مصنوعی بسیار بیماری زا (H5N1) باعث شیوع بی سابقه ای در طیور در آسیا شده و صنعت طیور را ویران کرده است [5 ، 6]. علاوه بر این ، ویروس همچنین کنترل در جمعیت طیور بسیار دشوار است و اکنون در بخش هایی از جنوب شرقی آسیا بومی محسوب می شود [5]. نه تنها این ، ویروس موفق به عبور از موانع گونه و در نتیجه بیماری شدید و مرگ در جمعیت انسان شد [5]. در بین 11 کشور جنوب شرقی آسیا ، هوش مصنوعی با 39 ٪ از کل موارد تأثیر نامتناسب دارد و 52 ٪ از مرگ و میر فقط در چهار کشور (بنگلادش ، اندونزی ، میانمار و تایلند) رخ می دهد [5]. از دسامبر 2003 تا ژوئن 2012 ، 357 مرگ و میر انسانی از 605 مورد انسانی عفونت H5N1 از 15 کشور با میانگین 60 ٪ میزان مرگ و میر به WHO گزارش شده است [7].

در نپال ، شیوع ویروس AI (H5N1) در طیور برای اولین بار در سال 2009 در منطقه Jhapa رخ داد. از آن زمان ، 21 شیوع در طیور در 13 منطقه نپالی دیگر که به سازمان جهانی بهداشت حیوانات گزارش شده است ، در طیور مشاهده شده است [8]. در مجموع 32،641 مرغ و اردک به دلیل آنفولانزای پرنده درگذشت و 56 ، 370 مرغ و اردک که مستعد بودند ، در طی این شیوع نابود شدند. همچنین شیوع اخیر (2012) AI در یک مزرعه طیور در منطقه Bhaktapur (یک منطقه مجاور واقع در 15 کیلومتری شرق کاتماندو ، پایتخت نپال) وجود داشته است [9]. در این شیوع ، 2،000 پرنده مستعد و 1220 پرنده مرده وجود داشت. طبق تخمین WHO ، اگر بیماری همه گیر آنفلوانزا در نپال رخ دهد ، احتمال تأثیر انسان شدید خواهد بود و تخمین زده می شود که 6،400،000 نفر بیمار خواهند شد ، 12،80،000-32،00،000 باید به دنبال مراقبت های سرپایی ، 64،000-704،000 به بستری در بیمارستان نیاز دارند و 14،720-134،400 نفر خواهند مرد [1].

پروژه کنترل هوش مصنوعی که توسط وزارت بهداشت و جمعیت (MOHP) اجرا شده است ، نپال تأکید ویژه ای بر رفتارهای احتیاطی ، دانش و نگرش گروههای پرخطر در رابطه با هوش مصنوعی کرده بود [1].

وزارت سهام زنده تحت وزارت کشاورزی و تعاونی ها (MOAC) و وزارت خدمات درمانی تحت MOHP نپال پیش شرط های زیر را برای یک خانه قصاب تعیین کرده اند: (i) باید یک خانه قصاب جداگانه برای پله ها و جداگانه وجود داشته باشد. یکی برای سایر محصولات گوشتی ، (ب) خانه قصاب باید مرتب و تمیز باشد. نباید رکود آب وجود داشته باشد ، (iii) دیوار خانه قصاب باید سیمان شود. باید مکانیسم های مناسبی برای دفع زباله وجود داشته باشد ، (IV) فقط باید از تجهیزات تمیز استفاده شود و باید امکانات شستشوی دست وجود داشته باشد ، (V) قصاب ها باید از تجهیزات محافظ شخصی مانند پیش بند ، چکمه ، ماسک صورت و عینک استفاده کنند. در حین کشتار/دفع پر/برش ، (vi) میز ذخیره سازی گوشت/یخ/کمد در خانه قصاب باید حداقل نیم متر از کف آن قرار داشته باشد ، که به خوبی توسط یک توری و شیشه ای شفاف پوشانده شده است تا از آلودگی جلوگیری کند ، و(vii) ، یک خانه قصاب باید در دفتر شهرداری/دفتر دولت محلی ثبت شود [10].

با توجه به مقررات ساخته شده توسط دستورالعمل های "کنترل آنفلوانزای پرندگان (با بروزرسانی)" که توسط کابینه دولت نپال تصویب شده است ، تمام طیور قرار است در دور سه کیلومتری محل جغرافیایی مشخص شده عفونت آنفولانزای پرنده جمع شوند. بشرهمین ماده بیشتر می افزاید که در صورت وجود مناطق پرجمعیت و مکانهایی که دارای طی بسیاری از مناطق طیور هستند ، یک تیم فنی از وزارت خدمات زنده می تواند ارزیابی بیشتری را انجام دهد و اعلام کند "منطقه آلوده" حتی کمتر از سه کیلومتری فاصله دارداز محل شناسایی آنفولانزای پرنده [10 ، 11].

تحقیقات در مورد دانش و شیوه های موجود برای هدایت برنامه های آمادگی و پیشگیری به منظور محافظت از گروه های آسیب پذیر مانند قصابان ، که در برش ، دفع و ذبح مرغ درگیر هستند ، ضروری است. به جز یک مطالعه از منطقه غربی نپال [12] ، هیچ یک از مطالعات در مورد دانش و عمل هوش مصنوعی گزارش نکرده اند ، و فقط یک مطالعه قبلاً در مورد دانش و عمل هوش مصنوعی در بین کارگران مزرعه طیور نپال گزارش داده است. بنابراین ، این مطالعه با هدف شناسایی دانش و عمل اقدامات احتیاطی در برابر آنفولانزای پرنده در بین قصابان در منطقه کاتماندو در نپال انجام شد.

این مطالعه بر پایه و اساس مدل اعتقاد سلامتی ساخته شده است. دانش و اتخاذ شیوه های احتیاطی تحت تأثیر طیف وسیعی از عوامل قرار دارد: حساسیت و شدت درک شده هوش مصنوعی ، خصوصیات اجتماعی-جمعیت شناختی و مزایای درک شده از اقدامات پیشگیرانه. در کنار هم ، این شیوه های احتیاطی در نهایت منجر به کاهش خطر انتقال انسان می شود [13].

مواد و روش ها

شرکت کنندگان و رویه

یک مطالعه مقطعی بین ژوئن و ژوئیه 2012 انجام شد. مصاحبه های چهره به چهره با استفاده از پرسشنامه ساختاری با 120 قصاب در سنین 15 سال و بالاتر انجام شد. از چک لیست مشاهده برای مشاهده شیوه های سایت مربوط به اقدامات احتیاطی در برابر آنفلوانزا مرغی (AI) استفاده شد.

ولسوالی کاتماندو به طور هدفمند انتخاب شد زیرا یکی از ولسوالی هایی است که دارای چگالی جمعیت بالایی است ، بنابراین باعث می شود آن را برای انتقال شخص به فرد از عفونت مطلوب کند. علاوه بر این ، این منطقه با بیشترین تعداد خانه های قصاب گزارش شده (400 نفر) در نپال است. همچنین یکی از 26 منطقه پرخطر برای عفونت آنفولانزای پرندگان در کشور است [14]. براساس گزارش سرشماری ملی سال 2011 ، کاتماندو دارای 1،740. 977 و بالاترین تراکم جمعیت - 4،408 در هر کیلومتر مربع - در کشور است (نپال دارای تراکم جمعیت 181 در هر کیلومتر مربع) است [15]. گروه های پرخطر ، به ویژه کارگران مزرعه طیور از جمله قصاب ها ، "جمعیت پل" هستند ، یک ویروس های متقاطع به اشتراک می گذارند و از پتانسیل گسترش این بیماری به افراد محلی در مناطق خود برخوردار هستند [12].

برای تهیه قاب نمونه برداری ، لیستی از خانه های قصاب در منطقه کاتماندو از نپال ماچا ماسو بیاباسی سانگ (انجمن نپالی کارگران ماهی ، مرغ و گوشت) ، سازمان حرفه ای مستقر در بخش گوشت و مرغ در کاتماندو بدست آمد. لیستی از خانه های قصاب ثبت شده در این سازمان (سازمان چتر قصاب ها) به دست آمد. از تاریخ مطالعه ما ، در مجموع 400 خانه قصاب ثبت شده است. این تنها قاب نمونه موجود در زمان بررسی بود زیرا چنین لیستی از طرف اداره دام های دولت یا دفتر کلانشهر در دسترس نبود. ثبت نام به سازمان داوطلبانه است ، بنابراین احتمالاً برخی از خانه های قصاب ثبت نشده اند. با این حال ، به دانش ما ، این سازمان شامل بیشتر خانه های قصاب از منطقه مورد مطالعه است.

با اندازه جمعیت 400 ، یک فرضی فرضی از ضریب نتیجه در جمعیت (P): 50 ٪ (10 ٪) ، محدودیت اطمینان 99 ٪ (مطلق +/− ٪) (D): 10 ٪ و یک طرحتأثیر 1. 0 (نمونه گیری تصادفی) ، ما 118 را به عنوان اندازه نمونه مورد نیاز بدست آوردیم. با این حال ، ما با 120 پاسخ دهنده مصاحبه کردیم. ما شرکت کنندگان را با استفاده از یک نمونه گیری تصادفی سیستماتیک انتخاب کردیم تا همه افراد فرصتی برابر برای انتخاب و همچنین اطمینان حاصل کنند که تمام مناطق مورد مطالعه در نمونه گنجانده شده است. معیارهای ورود به شرکت کنندگان این بود: (من) فقط یک نفر از یک خانه قصاب ، (ب) بیش از 15 سال سن ، (iii) موجود در زمان مصاحبه ، و (IV) این شخص بود که ابتدا به آن نزدیک شدبیش از یک قصاب در مغازه وجود داشت. شخص حتی اگر معیارهای فوق را رعایت کند ، اما به عنوان صندوق دار در خانه قصاب کار می کرد و یا درگیر کشتار ، دلهره زدن یا برش مرغ بود.

پرسشنامه مصاحبه

این مصاحبه بر اساس پرسشنامه های اتخاذ شده از منابع منتشر شده از تنظیمات مشابه در نپال و ایتالیا انجام شده است [12 ، 16]. قبل از آزمایش پرسشنامه ها در 10 ٪ از اندازه نمونه در منطقه Lalitpur ، منطقه مجاور کاتماندو انجام شد. اصلاحات لازم (دیگران اضافه شده ، دسته را نمی دانند ، پاسخ های مختلفی را اضافه می کنند و طرح کلی فرم پرسشنامه را فرمت می کنند) بر اساس بازخورد تهیه شده اند. چک لیست مشاهده با مشاوره یک مطالعه قبلی که در روپاندئی انجام شده است ، نپال در مورد اقدامات احتیاطی نسبت به هوش مصنوعی در بین کارگران مزرعه طیور ، و همچنین گزارش منتشر شده توسط پروژه کنترل آنفلوانزا مرغی نپال (AICP) [1 ، 12] تهیه شده است.

تعریف متغیرها

دانش و اقدامات احتیاطی دو متغیر اصلی نتیجه در این مطالعه بود. پاسخ های مربوط به پاسخ دهندگان در مورد AI ، گروه های پرخطر برای به دست آوردن آنفولانزای پرنده ، نحوه انتقال ، علائم و علائم و اقدامات احتیاطی پیشگیری از AI به عنوان دانش تشکیل دهنده درباره هوش مصنوعی در نظر گرفته شد. برای سنجش دانش ، سیستم امتیاز دهی از یک مطالعه قبلی تایلند به تصویب رسید [14]. دسته بندی ها "کافی" بودند (29-37 امتیاز یعنی نمره بالاتر از 80 ٪) ، "منصفانه" (15-28 امتیاز یعنی به ثمر رساندن 45-79 ٪) ، "ضعیف" (1-14 امتیاز یعنی امتیاز دهی<45%), and ‘no knowledge’ (0 points). The total knowledge score was 37. For our further analysis, we categorized knowledge into ‘poor’ (14 points,>45 ٪) به عنوان متغیرهای باینری.

در پرسشنامه های مصاحبه ساختاری ، از پاسخ دهندگان در مورد آنچه که آنها "تعریف هوش مصنوعی" با گزینه های زیر می دانند پرسیده شد: (i) بیماری مرغ و اردک ، (ب) یک بیماری قابل انتقال عفونی که می تواند بر همه گونه های پرندگان تأثیر بگذارد ،(iii) بیماری خوک ها ، (IV) بیماری انسان ، و (v) نمی دانند. پاسخ دهندگان که گزینه "(ii)" را انتخاب کردند ، به عنوان "دانش واقعی واقعی" شناخته شدند. همه گزینه های دیگر تصورات غلط در مورد "علت" بودند و بنابراین به عنوان "نادرست" مشخص شدند. سؤالات دیگر در مورد دانش "علت آنفولانزای پرندگان" ، "نحوه انتقال در انسان" ، "عوامل خطر مرتبط با آنفولانزای پرنده" و "دانش در مورد اقدامات احتیاطی" بود. پاسخ ها بر اساس دانش پاسخ دهندگان در مورد تعاریف علمی/زیست پزشکی به عنوان "صحیح" و "نادرست" کدگذاری شدند.

اقدامات اساسی حفاظت ، به ویژه استفاده از ماسک ، دستکش ، پیش بند و چکمه ، شستشوی دست پس از دست زدن به گوشت خام ، حضور یک مرکز شستشوی دست و تمیز کردن وسایل در خانه قصاب به عنوان "عمل خوب" در نظر گرفته می شد. در ابتدا به عنوان "خوب" (نمره 7-9) ، "رضایت بخش" (4-6) و "ضعیف" (1-3) بر اساس یک سیستم امتیاز دهی انجام شده از یک مطالعه تایلندی شناخته می شود [17]. برای تجزیه و تحلیل بیشتر ما ، ما این را دوباره در متغیرهای باینری "ضعیف" (4 امتیاز) طبقه بندی کردیم. نه بیانیه کل برای اندازه گیری تمرین احتیاطی وجود دارد. در هر بیانیه احتیاطی یک امتیاز اختصاص داده شد.

این مطالعه ابتدا دین را به هندو ، مسلمان ، بودا ، کرات و مسیحی طبقه بندی کرده بود. برای تجزیه و تحلیل بیشتر ، "هندو" و "غیر هندو" برای اطمینان از نمونه گیری از کفایت در هر گروه مشخص شد. ما از تعریف قومی قومی سیستم اطلاعات مدیریت سلامت نپال استفاده کردیم ، که قومیت را به شش گروه مختلف طبقه بندی کرده است. با این حال ، برای تجزیه و تحلیل بیشتر ، ما آن را به: (i) Brahman/Kshetri/Newar ، و (ii) Janajati/اقلیت و Terai Caste (این شامل مسلمانان ، Terai Caste ، و Janastis - بومی) [18 ، 19]بشرمدت زمان کار در سالها ثبت شد. برای تجزیه و تحلیل ، ما آن را به: (i) بیش از پنج سال و (ب) کمتر از پنج سال طبقه بندی کردیم. از آنجا که توزیع با وضعیت سوادآموزی جدا شد (و این می تواند دانش را از بین ببرد) ، ما دستاورد آموزش و پرورش را برای تجزیه و تحلیل بیشتر خود به دست آوردیم: (i) اولیه (تکمیل درجه 8 و/یا پایین) و (ب) ثانویه و بالاتر (درجه تکمیل9 و/یا بالاتر).

تحلیل آماری

از آمار توصیفی برای توصیف ویژگی های اجتماعی-جمعیت شناختی پاسخ دهندگان استفاده شد. از آزمون مجذور کای برای بررسی رابطه بین متغیرهای طبقه بندی اجتماعی-جمعیت شناختی و نتیجه (دانش و اقدامات احتیاطی) استفاده شد. از روش رگرسیون لجستیک به عقب به عقب برای به دست آوردن مدل رگرسیون لجستیک نهایی نهایی برای دانش و تمرین استفاده شد. مقدار P

پروتکل مطالعه و ابزار جمع آوری داده ها توسط کمیته اخلاق تحقیقاتی انستیتوی پزشکی در دانشگاه Tribhuvan ، نپال تصویب شد.

نتایج

دانش و اقدامات احتیاطی مربوط به آنفولانزای مرغی (AI)

اکثر پاسخ دهندگان مرد (2 /69 ٪) ، هندوها (88. 3 ٪) و متاهل (80 ٪) بودند. اکثریت (3 /53 ٪) از پاسخ دهندگان در گروه سنی 25-39 سال بودند (میانگین: 31. 08 سال ، SD: 82 ±). یکی از پنج (19. 2 ٪) پاسخ دهندگان بی سواد بودند و در ده نفر (41. 7 ٪) بیش از پنج سال به عنوان قصاب کار می کردند. اکثر پاسخ دهندگان (3 /78 ٪) از کاست فوقانی (برهمین) و 88. 3 ٪ هندو بودند. اکثر پاسخ دهندگان (94 ٪) هیچ آموزش قبلی مربوط به بهداشت گوشت را نداشتند. تقریباً سه چهارم (5 /72 ٪) از پاسخ دهندگان صاحبان خانه های قصاب که در آن کار می کردند (جدول 1 را ببینید).

جدول 1 ویژگی های اجتماعی و جمعیتی پاسخ دهندگان

The study revealed that nearly two-thirds (61.3%) of the respondents had a poor knowledge (score 0 14), and the remaining had some knowledge (score 22 28), about AI. None of the respondents had adequate knowledge (score>28) (جدول 2 را ببینید). از هر ده پاسخ دهنده یک "هیچ دانش" در مورد یک اقدام محافظ شخصی نداشت. استفاده از پیش بند (1 /76 ٪) رایج ترین اقدامات احتیاطی بود و پس از لمس گوشت خام (5 /60 ٪) شستشوی دست با صابون و آب انجام شد. تقریبا نیمی (40 ٪) از ظرفیت محافظ دستکش ، 43. 3 ٪ ماسک صورت را به عنوان گزینه می دانستند و فقط تعداد معدودی از چکمه های ویژه (12. 8 ٪) و عینک (2. 7 ٪) برای استفاده می دانستند (جدول 3 را ببینید).

جدول 2 سطح دانش پاسخ دهندگان جدول 3 دانش پاسخ دهندگان درباره هوش مصنوعی

Regarding the practice level of the respondents, this study found that slightly over half (55.4%) belonged to the category of displaying poor practice (score 1 3) and the other half (44.6%) demonstrated satisfactory practice (score 4 6). None of the respondents demonstrated good practice (score>6) (جدول 4 را ببینید).

جدول 4 سطح تمرین پاسخ دهندگان

عوامل مرتبط با دانش در مورد هوش مصنوعی

The association of significant independent variables in the chi-square test was further investigated by performing a multiple logistic regression. The age, literacy, and highest school level (educational attainment) of respondents were significantly associated with having knowledge about AI during univariate analysis (see Table 5). On subsequent logistic regression analysis, age and education attainment were the two most significant determinants of knowledge about AI. The respondents of the>25 سال گروه سنی کمتر احتمال داشت [یا 0. 169 ؛95 ٪ CI 0. 056-0. 512)] برای داشتن دانش ضعیفی از هوش مصنوعی نسبت به جدول 5 انطباق با اقدامات احتیاطی (83 نفر) جدول 6 انجمن خصوصیات اجتماعی-جمعیت شناختی با سطح دانش جدول 7 عوامل مرتبط با دانش در مورد هوش مصنوعی

عوامل مرتبط با اقدامات احتیاطی در برابر هوش مصنوعی

این مطالعه نشان داد که هیچ یک از متغیرها به طور قابل توجهی با تمرین خوب همراه نبودند (جدول 8 را ببینید). دانش در مورد علت هوش مصنوعی ، گروه های خطر و انتقال به طور قابل توجهی با اقدامات احتیاطی در تجزیه و تحلیل تک متغیره همراه بود (جدول 9 را ببینید). در تجزیه و تحلیل رگرسیون بعدی ، نشان داده شد که پاسخ دهندگان که تعریف صحیح از هوش مصنوعی را نمی دانند ، به نوبه خود ، احتمالاً شیوه های ضعیف را نشان می دهند [یا 4. 265. 95 ٪ CI (1. 193-15. 242)] ، و کسانی که از گروه های خطر AI آگاهی نداشتند نیز به احتمال زیاد شیوه های ضعیف را نشان می دهند [یا 3. 103. 95 ٪ CI (1. 191-8. 083)] همچنین (جدول 10 را ببینید).

جدول 8 انجمن خصوصیات اجتماعی و جمعیت شناختی با اقدامات احتیاطی جدول 9 ارتباط متغیرهای دانش با اقدامات احتیاطی جدول 10 عوامل مرتبط با اقدامات احتیاطی

بحث

نپال اولین شیوع آنفولانزای مرغی (AI) خود را در طیور حیاط خلوت در سال 2009 در منطقه Jhapa تجربه کرد. تاکنون 21 شیوع دیگر در حیاط خلوت و طیور تجاری در 13 منطقه نپال گزارش شده است [12]. گذشته از اختلالات عظیم اجتماعی و اقتصادی ، WHO تخمین می زند که احتمال تأثیر انسان منجر به بیش از سه تا شش میلیون مورد بیماری و مرگ و میر می شود ، با 14،720 تا 134،400 نفر به دنبال مراقبت و بستری در بیمارستان هستند [1].

نپال در سال 2012 در منطقه باکتاپور شیوع دیگری را تجربه کرد ، که در آن حدود 2،000 پرنده درگذشت ، همانطور که توسط وزارت خدمات زنده ، Lalitput به سازمان جهانی بهداشت حیوانات گزارش شده است [9]. با توجه به احتمال این سناریوی فاجعه بار ، دانستن دانش موجود و اقدامات پیشگیری مناسب مربوط به هوش مصنوعی برای جلوگیری از موارد هوش مصنوعی مؤثر خواهد بود. بنابراین ، این مطالعه با هدف شناسایی تعیین کننده های اجتماعی دانش ضعیف در مورد اقدامات احتیاطی نامناسب نسبت به ، هوش مصنوعی در بین قصابان انجام شد.

این مطالعه نشان داد که اکثریت قابل توجهی از پاسخ دهندگان اقدامات محافظتی شخصی توصیه شده را دنبال نمی کنند. استفاده از پیش بند متداول ترین اقدامات احتیاطی با توجه به پاسخ دهندگان بود. دانش در مورد چکمه های محافظ (8 /12 ٪) و عینک (2. 7 ٪) به طرز شگفت آور ضعیف بود. یک یافته مهم این بود که تعداد کمتری (43 ٪) از پاسخ دهندگان ماسک های صورت را به عنوان یک اقدام محافظتی ارزیابی می کنند. این احتمال وجود دارد که قصابان ممکن است خود را در معرض خطر کمتری درک کنند. این یافته ها در مورد اقدامات احتیاطی شبیه به یافته های یک مطالعه قبلی است که در بین کارگران طیور در منطقه روپاندئی نپال انجام شده است [12]. اما ، این مطالعه خاص درصد بالاتری از دانش در مورد شستشوی دست (88. 8 ٪) و استفاده از دستکش (8 /68 ٪) را نسبت به این مطالعه نشان داد. این اختلاف ممکن است به این دلیل باشد که مطالعه قبلی اندکی پس از اولین شیوع هوش مصنوعی در نپال در سال 2009 انجام شد ، که منجر به کمپین های رسانه ای جمعی ناشی از دولت شد که بر شستشوی دست به عنوان پیام اصلی در طول اولین شیوع آن متمرکز شدند.

این مطالعه نشان داد که سطح سواد (دستیابی به تحصیلات) و سن پاسخ دهنده به طور قابل توجهی با دانش در مورد اقدامات احتیاطی آنفولانزای پرنده همراه است. یک مطالعه انجام شده در تایلند همچنین نشان داد که آموزش و پرورش تعیین کننده اصلی داشتن دانش بالاتری است [17]. سطح آموزش عالی می تواند سطح قرار گرفتن در معرض رسانه های جمعی (رسانه های چاپی و الکترونیکی) را افزایش دهد ، و همچنین ممکن است به افزایش خطر درک شده کمک کند. افراد تحصیل کرده شانس بیشتری برای کسب اطلاعات در مورد هوش مصنوعی از طریق روزنامه ها ، رادیو ، تلویزیون و اینترنت دارند.

در مطالعه حاضر ، رعایت ضعیفی از اقدامات احتیاطی یافت. تنها 26 ٪ از پاسخ دهندگان شستشوی دست را با صابون و آب ، 3. 6 ٪ از چکمه ها استفاده می کردند و هیچ یک از پاسخ دهندگان از دستکش استفاده نکردند. استفاده از تجهیزات مختلف محافظ شخصی (PPE) و اقدامات بهداشتی بخشی از پاسخ جامع برای جلوگیری و کنترل هوش مصنوعی است. بیشتر موارد انسانی هوش مصنوعی به دلیل تماس با مرغ آلوده ایجاد شده است [20]. تماس با سطح بدن (پا ، دست و صورت) احتمال ابتلا به عفونت را افزایش می دهد. برخلاف مطالعه حاضر ، یک مطالعه قبلی که در نپال انجام شده است ، رعایت بهتری با اقدامات محافظتی شخصی نشان داد [12]. مطالعه حاضر شامل پاسخ دهندگان بود که از خانه های قصاب در مقیاس کوچک بودند ، با این حال ، در مطالعه قبلی نپال ، بسیاری از پاسخ دهندگان از مزارع تجاری بودند. مزارع تجاری به احتمال زیاد PPE را تأمین می کنند. مطالعه حاضر عمل پاسخ دهندگان را در تنظیمات واقعی مشاهده کرد ، در حالی که مطالعه قبلی نپال پاسخ های عملی را از طریق مصاحبه جمع آوری کرد. به طور کلی ، یافته های فعلی پیروی ضعیف با شیوه های احتیاطی توصیه شده نیز می تواند به اجرای حقوقی ضعیف که در رابطه با شرایطی که مورد نیاز برای برآورده شدن خانه های قصاب در رابطه با اقدامات احتیاطی است ، باشد.

این مطالعه رابطه آماری معنی داری بین دانش و شیوه ها نشان داد (به جداول 9 و 10 مراجعه کنید). این یافته همچنین با مطالعات قبلی نیجریه و نپال سازگار است [12 ، 21]. دانش ممکن است باعث آگاهی و در نتیجه پیروی از شیوه های سالم شود. آگاهی ممکن است باعث شده است که پاسخ دهندگان تهدید هوش مصنوعی را با سرعت بیشتری درک کنند. همانطور که از الگوی اعتقاد بهداشتی می دانیم ، تهدید/حساسیت درک شده از یک خطر از پیشرفت عادات سالم پشتیبانی می کند [13].

مطالعات انجام شده در مناطق مختلف جهان پیامدهای دانش و رفتارهای احتیاطی را نشان داده است [17 ، 23-25]. یک مطالعه کیفی در بنگلادش نشان داد که فرش های طیور انتقال AI را از طیور به طیور به رسمیت می شناسند ، اما نه از طیور به انسان ، و همچنین نشان داد که آنها معمولاً مرغ های بیمار را در زیر تختخواب نگه می داشتند. علاوه بر این ، اگر مرغ بیمار بهبود نیافته ، آنها آن را برای مصرف یا فروش آن ذبح می کردند [26]. یک مطالعه کیفی دیگر که در چهار کشور مختلف (هنگ کنگ ، گوانگژو ، ویتنام و تایلند) انجام شد ، HPAI را به عنوان یک بیماری طبیعی دوره ای مورد بررسی قرار داد ، بنابراین نگرانی کمی ندارد. بهداشت ضعیف در شیوه های دامداری و توضیحات خارجی غیرقابل کنترل برای عوامل آسیب پذیری به عنوان مثالدر این مطالعه آب و هوا ، تغییرات فصلی ، مهاجرت پرندگان و آلودگی توسط پاسخ دهندگان مورد بحث قرار گرفت. علاوه بر این ، یک مطالعه مقطعی که در افغانستان در جمعیت عمومی انجام شده است ، میانگین دانش ، نگرش و عمل (KAP) متفاوت را با توجه به کوینتیل های اقتصادی و اجتماعی مشخص کرد. این در استانهایی که قبلاً در معرض کمپین های ارتباطی آموزش اطلاعات بودند بالاتر بود [28]. علاوه بر این ، یک مطالعه ایتالیایی نقش آشکاری را نشان داد که دانش را درک می کند بر رعایت شیوه های احتیاطی هوش مصنوعی [16]. این مطالعه ایتالیایی نشان داد که پیروی از شیوه های بهداشتی توسط کسانی که خطر بیشتری از انقباض را درک کرده اند ، توسط کسانی که می دانستند دست با صابون قبل و بعد از لمس گوشت مرغ های خام و استفاده از دستکش برای جلوگیری از عمل بهداشتی است ، موفقیت آمیز است. پخش ویروس از طریق غذا ، توسط کسانی که از نحوه انتقال و وسایل نقلیه مشترک اطلاع داشتند و توسط کسانی که توسط متخصصان بهداشت و مجلات علمی اطلاعات دریافت کرده اند.

از آنجا که این مطالعه نشان داد که تقریباً همه پاسخ دهندگان (95 ٪) آموزش هایی ندارند که دانش و مهارت های لازم برای تمرین قصابی سالم ، برش و ترساندن را افزایش می دهد ، ادارات دامپزشکی ، از جمله ادارات اپیدمیولوژی تحت بخش سلامت دولت ، بایدمقررات مربوط به لزوم آموزش کسانی که در خانه های قصاب کار می کنند را اجرا کنید.

محدودیت ها و توصیه ها برای مطالعات بیشتر

این مطالعه اولین مطالعه ای است که به بررسی دانش و اقدامات احتیاطی علیه AI در بین قصابان در نپال می پردازد. یافته های این مطالعه برای بخش های پیشگیری و کنترل هوش مصنوعی بخش دامپزشکی مفید خواهد بود. با این حال ، اندازه نمونه نسبتاً کوچک یکی از مهمترین محدودیت های این مطالعه است. علاوه بر این ، اندازه نمونه پاسخ دهندگان برای کشف پیروی از اقدامات احتیاطی نیز اندک بود. اینها ممکن است اثرات متغیرهای مستقل بر متغیرهای نتیجه را دست کم گرفته شود. این مطالعه ، به عنوان یک مطالعه مقطعی ، رابطه علی را نشان نمی دهد ، با این حال ، ارتباط بین متغیرهای اجتماعی و جمعیتی و دانش و عمل را نشان می دهد. یک مطالعه مداخله برای بررسی امکان سنجی برای ترویج اقدامات احتیاطی ایمن ، به ویژه در بین گروه های پرخطر ، ضروری است [1 ، 22]. همچنین می توان با استفاده از تکنیک های کیفی ، چالش های غالب برای پیشگیری و آمادگی در بین گروه های پرخطر (کارگران طیور و قصاب) را کشف کرد [29-31].

نتیجه

این مطالعه شکاف مهمی را که در داشتن دانش در مورد هوش مصنوعی وجود دارد ، و انطباق آن مربوط به اقدامات احتیاطی آن در بین قصاب ها است. تقریباً دو سوم (61. 3 ٪) از پاسخ دهندگان "دانش ضعیفی" در مورد هوش مصنوعی داشتند. با توجه به اقدامات احتیاطی ، بیش از نیمی (55. 4 ٪) از پاسخ دهندگان "عمل ضعیف" را نشان دادند. این مطالعه به ارتقاء دانش بهتر برای اتخاذ اقدامات پیشگیرانه توصیه شده برای جلوگیری از هوش مصنوعی توجه می کند. ذینفعان موظفند در برنامه های پیشگیری و آمادگی آینده قصابان را در نظر بگیرند و هدف قرار دهند.

اطلاعات نویسنده

نماینده مجلس دارای کارشناسی ارشد مشترک در سیستم های بهداشتی پایدار منطقه ای از دانشگاه های کنسرسیوم: دانشگاه Deusto در اسپانیا ، دانشگاه Corvinus در مجارستان و دانشگاه ویلنیوس در لیتوانی. او هماهنگ کننده نظارت و ارزیابی در HealthRight Inteational ، نپال است. لیسانس دارای لیسانس پرستاری از دانشگاه Tribhuvan نپال است و بین سالهای 2008 تا 2010 در بین المللی امداد فوریت های پزشکی (مرلین) به عنوان سرپرست بهداشت مادران و کودکان کار کرده است. کارشناسی ارشد در حال حاضر در خدمات بین المللی جمعیت فعالیت می کند. وی دارای لیسانس بهداشت عمومی از دانشگاه پوربنچال نپال است.

منابع

1. بانک جهانی: نپال - پروژه کنترل آنفلوانزا مرغی جلد 1 از 1. 2012 ، واشنگتن دی سی: Worldbank ، 58. Google Scholar
2. WHO: آنفلوانزای مرغی در منطقه جنوب شرقی آسیا. 2013، http://www. searo. who. int/entity/emerging_diseases/linkdump/ai_in_sea_region/en/index. html، Google Scholar
3. WHO: پاسخ به تهدید همه گیر آنفلوانزای مرغی. 2005، ژنو: سازمان بهداشت جهانی، 18-دسترسی در 05 دسامبر 2012 در http://www. who. int/csr/resources/publications/influenza/WHO_CDS_CSR_GIP_05_8-EN. pdfGoogle Scholar
4. وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده: تاریخچه آنفولانزای همه گیر. 2013، http://www. flu. gov/pandemic/history/index. html، Google Scholar
5. WHO: دستور کار تحقیقات بهداشت عمومی برای آنفولانزا در منطقه جنوب شرقی آسیا: بررسی وضعیت فعلی و نیازها. 2011، دهلی نو: سازمان بهداشت جهانی، 38-دسترسی در 05 دسامبر 2012 در http://www. searo. who. int/entity/emerging_diseases/documents/SEA_CD_220/en/index. htmlGoogle Scholar
6. Webster RG، Hulse-Post DJ، Sturm-Ramirez KM، Guan Y، Peiris M، Smith G، Chen H: تغییر اپیدمیولوژی و بوم شناسی ویروس های آنفلوانزای پرندگان H5N1 بسیار بیماری زا. بیماری های پرندگان2007، 51 (s1): 269-272. 10. 1637/7641-050206R. 1. ArticleCASPubMedGoogle Scholar
7. WHO: آنفولانزا در رابط انسان و حیوان: خلاصه و ارزیابی از 4 ژوئن 2012. 2012، ژنو: سازمان بهداشت جهانی، 2-دسترسی در 05 دسامبر 2012 در http://www. who. int/influenza/human_animal_interface/Influenza_HA_0012pdfGoogle Scholar
8. سازمان جهانی بهداشت حیوانات: به روز رسانی در مورد آنفولانزای پرندگان: به روز رسانی در مورد آنفولانزای پرندگان بسیار بیماری زا در حیوانات. 2013، پاریس، فرانسه: سازمان جهانی بهداشت حیوانات، دسترسی به 05 دسامبر 2012 در http://www. oie. int/animal-health-in-the-world/update-on-avian-influenza/2012/Google Scholar
9. مرکز تحقیقات و خط مشی بیماری های عفونی: اخبار اسکن آنفولانزای بیمارستانی، شیوع H5 در نپال، اطلاعیه سفر ماربورگ. 2012، http://www. cidrap. umn. edu/cidrap/content/influenza/swineflu/news/nov0512scan. html، Google Scholar
10. وزارت کشاورزی و تعاون، وزارت بهداشت و جمعیت: کتاب آموزنده برای ذینفعان در مورد آنفولانزای پرندگان، آنفولانزای فصلی و همه گیر، 2012. 2012، کاتماندو: آموزش بهداشت ملی، مرکز اطلاعات و ارتباطات، پژوهشگر چهارم گوگل
11. دولت نپال: دستورالعمل های کنترل آنفولانزای پرندگان (همراه با به روز رسانی). 2007، کاتماندو، نپال: وزارت خدمات دام، 51. Google Scholar
12. Neupane D ، Khanal V ، Ghimire K ، Aro AR ، Leppin A: دانش ، نگرش ها و شیوه های مربوط به آنفلوانزای مرغی در بین کارگران طیور در نپال: یک مطالعه مقطعی. BMC Infect Dis. 2012 ، 12: 76. 10. 1186/1471-2334-12-76. ArticlePubmed CentralPubmedGoogle Scholar
13. Janz NK ، Becker MH: مدل اعتقاد سلامت: یک دهه بعد. Health Educate Q. 1984 ، 11 (1): 1-47. 10. 1177/109019818401100101. ArticleCaspubMedGoogle Scholar
14. وزارت کشاورزی و تعاونی ها: برنامه نظارت ملی برای آنفلوانزای مرغی بسیار بیماری زا (HPAI). 2011 ، کاتماندو (نپال): وزارت کشاورزی و تعاونی ها گروه خدمات دامداری Google Scholar
15. دفتر مرکزی آمار: سرشماری جمعیت ملی و مسکن 2011 (گزارش ملی). 2011 ، کاتماندو ، نپال: دفتر مرکزی آمار Google Scholar
16. Abbate R ، Di Giuseppe G ، Marinelli P ، Angelillo IF: دانش ، نگرش ها و شیوه های آنفلوانزا مرغی ، کارگران طیور ، ایتالیا. Emerg Infect Dis. 2006 ، 12 (11): 1762-1765. 10. 3201/EID1211. 060671. ArticlePubmed CentralPubmedGoogle Scholar
17. Maton T ، Butrapo P ، Kaewkangwal J ، Fungladda W: دانش ، آگاهی و رفتارهای محافظت از آنفلوانزا مرغی در جمعیت پرخطر در استان سوفن بوری ، تایلند. بهداشت عمومی جنوب شرقی آسیا J Trop Med. 2007 ، 38 (3): 560-8. محقق PubMedgoogle
18. Khanal V ، Sauer K: عوامل تعیین کننده معرفی فیدهای مقدماتی در نپال روستایی: یک مطالعه مقطعی مبتنی بر جامعه. شیر مادر. 2013 ، 336-9. 8
19. وزارت بهداشت و جمعیت ، دوره جدید ، کلان بین المللی: بررسی جمعیتی و بهداشتی نپال. 2011 ، کاتماندو ، نپال: وزارت بهداشت و جمعیت Google Scholar
20. WHO: آنفلوانزا مرغی. 2013 ، http: //www. who. int/mediacentre/factsheets/avian_influenza/en/ ، Google Scholar
21. Paul A ، Assam A ، Ndang T-N: خطرات مربوط به امنیت محلی طیور برای آنفلوانزای بسیار پاتوژن مرغی در ایالت کادونا ، نیجریه. Trop Anim Health Pro. 2012 ، 45 (1): 335-343. 10. 1007/S11250-012-0223-0. Articlegoogle Scholar
22. Sadique MZ ، Edmunds WJ ، Smith RD ، Meerding WJ ، De Zwart O ، Brug J ، Beutels P: رفتار احتیاطی در پاسخ به تهدید درک شده از آنفولانزای همه گیر. Emerg Infect Dis. 2007 ، 13 (9): 1307-1313. 10. 3201/EID1309. 070372. ArticlePubmed CentralPubmedGoogle Scholar
23. Leggat PA ، Mills D ، Speare R: دانش میزبان در مورد انتقال و پیشگیری از آنفولانزای مرغی هنگام مسافرت به خارج از کشور. Travel Med Infect Dis. 2007 ، 5 (1): 53-56. 10. 1016/j. tmaid. 2006. 03. 001. ArticlePubmedGoogle Scholar
24. Trampuz A ، Prabhu RM ، Smith TF ، Baddour LM: آنفلوانزای مرغی: تهدید همه گیر جدید؟. مجموعه مقالات کلینیک مایو. 2004 ، آمستردام: Elsevier ، 523-530. گوگل دانشکده
25. Liao Q ، Cowling BJ ، Lam WW ، Fielding R: تأثیر عوامل شناختی اجتماعی در شیوه های بهداشت شخصی برای محافظت در برابر آنفلوانزا ها: استفاده از مدل سازی برای مقایسه A/H5N1 و 2009 A/H1N1 آنفولانزا در هنگ کنگ. Int J Behav Med. 2011 ، 18 (2): 93-104. 10. 1007/S12529-010-9123-8. ArticlePubmed CentralPubmedGoogle Scholar
26. Sultana R ، Rimi NA ، Ajad S ، Islam MS ، Khan SM ، Gurley ES ، Nahar N ، Luby SP: درک و شیوه های مربوط به حیاط خلوت حیاط خلوت بنگلادشی مربوط به انتقال زونیک آنفولانزای مرغی. j infect dev ctries. 2012 ، 6 (2): 156-165. ArticlePubmedGoogle Scholar
27. Liao QY ، Lam WW ، Dang VT ، Jiang CQ ، Udomprasertgul V ، Fielding R: چه علت آنفلوانزا مرغی H5N1؟برداشت های اتیولوژی H5N1 در جنوب شرقی و شرق آسیا. Ox J Pub Health. 2009 ، 31 (4): 573-581. 10. 1093/PubMed/FDP043. ArticleCasgoogle Scholar
28. Leslie T ، Billaud J ، Mofleh J ، Mustafa L ، Yingst S: دانش ، نگرش و شیوه های مربوط به آنفلوانزا مرغی (H5N1) ، افغانستان. بیماری آلوده کننده ظهور. 2008 ، 14 (9): 1459-1461. 10. 3201/EID1409. 071382. Articlegoogle Scholar
29. Ives J ، Greenfield S ، Parry JM ، Draper H ، Gratus C ، Petts JI ، Sorell T ، Wilson S: نگرش کارگران مراقبت های بهداشتی به کار در طول آنفلوانزای همه گیر: یک مطالعه کیفی. بهداشت عمومی BMC. 2009 ، 9: 56. 10. 1186/1471-2458-9-56. ArticlePubmed CentralPubmedGoogle Scholar
30. اوشیتانی H ، کامیگاکی T ، سوزوکی A: موضوعات مهم و چالش های آمادگی همه گیر آنفلوانزا در کشورهای در حال توسعه. Emerg Infect Dis. 2008 ، 14 (6): 875-880. 10. 3201/EID1406. 070839. ArticlePubmed CentralPubmedGoogle Scholar
31. Coker R ، Mounier-Jack S: آمادگی آنفولانزای همه گیر در منطقه آسیا و اقیانوسیه. لانست2006 ، 368 (9538): 886-889. 10. 1016/S0140-6736 (06) 69209-X. ArticlePubmedGoogle Scholar

سپاسگزاریها

نویسندگان دوست دارند از همه شرکت کنندگان در این مطالعه بخاطر زمان و مشارکت خود تشکر کنند. Maccha masu byabasahi sangh برای حمایت صمیمانه آنها. و جامونا آدیکاری ، مدرس انستیتوی پزشکی ، پردیس پرستاری Maharajgunj ، کاتماندو ، نپال بخاطر پیشنهادات خود در طول مطالعه. ما همچنین می خواهیم از داوران ناشناس این نسخه خطی بخاطر زمان و پیشنهادات آنها تشکر کنیم.

اطلاعات نویسنده

نویسندگان و وابستگی ها

1. سلامت حق بین المللی ، کاتماندو ، نپال موهان پودل
2. مرکز ملی قلب سحید گانگال ، کاتماندو ، نپال Bimala Acharya
3. خدمات جمعیتی بین المللی ، کاتماندو ، نپال مندیرا ادیکاری

1. موهان پودل