اطمینان از مصرف پایدار و الگوهای تولید

چارچوب 10 ساله برنامه ها را در مورد مصرف پایدار و الگوهای تولیدی ، همه کشورهایی که اقدام می کنند ، با در نظر گرفتن توسعه و توانایی های کشورهای در حال توسعه ، اجرای کشورهای توسعه یافته را اجرا کنید.

شاخص ها 12. 1. 1

تعداد کشورهایی که ابزارهای سیاست گذاری در زمینه توسعه ، اتخاذ یا اجرای ابزارهای سیاست گذاری با هدف حمایت از تغییر به مصرف و تولید پایدار دارند

هدف

تا سال 2030 ، به مدیریت پایدار و استفاده کارآمد از منابع طبیعی دست یابید

شاخص ها 12. 2. 1

ردپای مادی ، ردپای مواد سرانه و ردپای مواد در هر تولید ناخالص داخلی

12. 2. 2

مصرف مواد خانگی ، مصرف مواد خانگی سرانه و مصرف مواد خانگی در هر تولید ناخالص داخلی

هدف

تا سال 2030 ، سرانه زایمان مواد غذایی جهانی را در سطح خرده فروشی و مصرف کننده نصف کرده و تلفات غذایی را در طول زنجیره های تولید و تأمین از جمله تلفات پس از برداشت کاهش می دهد.

شاخص ها 12. 3. 1

(الف) شاخص از دست دادن مواد غذایی و (ب) شاخص زباله مواد غذایی

هدف

تا سال 2020 ، مطابق با چارچوب های بین المللی توافق شده ، به مدیریت صحیح محیط زیست مواد شیمیایی و تمام ضایعات در طول چرخه زندگی خود برسید و به منظور به حداقل رساندن تأثیرات جانبی آنها بر سلامت انسان و محیط زیست ، انتشار آنها به هوا ، آب و خاک را به میزان قابل توجهی کاهش دهند.

شاخص ها 12. 4. 1

تعداد طرفین توافق نامه های چند جانبه زیست محیطی بین المللی در مورد زباله های خطرناک و سایر مواد شیمیایی که تعهدات و تعهدات خود را در انتقال اطلاعات مطابق با هر توافقنامه مربوطه انجام می دهند

12. 4. 2

(الف) زباله های خطرناک تولید سرانه. و (ب) نسبت زباله های خطرناک تحت درمان با نوع تصفیه

هدف

تا سال 2030 ، تولید زباله را از طریق پیشگیری ، کاهش ، بازیافت و استفاده مجدد کاهش می دهد

شاخص ها 12. 5. 1

نرخ بازیافت ملی ، تن بازیافت مواد

هدف

شرکت ها ، به ویژه شرکت های بزرگ و فراملی را ترغیب کنید تا شیوه های پایدار را اتخاذ کنند و اطلاعات پایداری را در چرخه گزارشگری خود ادغام کنند

شاخص ها 12. 6. 1 تعداد شرکت هایی که گزارش های پایداری را منتشر می کنند

هدف

مطابق با سیاست ها و اولویت های ملی ، شیوه های تهیه عمومی را که پایدار است ، ترویج کنید

شاخص ها 12. 7. 1

تعداد کشورهایی که سیاست های تدارکات عمومی پایدار و برنامه های اقدام را اجرا می کنند

هدف

تا سال 2030 ، اطمینان حاصل کنید که افراد در همه جا اطلاعات و آگاهی مربوط به توسعه و شیوه زندگی پایدار را در هماهنگی با طبیعت دارند

شاخص ها 12. 8. 1

میزان آن (i) آموزش جهانی شهروندی و (ب) آموزش برای توسعه پایدار در (الف) سیاست های آموزش ملی اصلی است.(ب) برنامه های درسی ؛(ج) آموزش معلمان ؛و (د) ارزیابی دانشجویی

هدف

از کشورهای در حال توسعه برای تقویت ظرفیت علمی و فناوری خود برای حرکت به سمت الگوهای پایدار مصرف و تولید پشتیبانی کنید

شاخص ها 12. a. 1

ظرفیت تولید انرژی تجدید پذیر در کشورهای در حال توسعه (در واتس سرانه) نصب شده است

هدف

توسعه و پیاده سازی ابزارهایی برای نظارت بر تأثیرات توسعه پایدار برای گردشگری پایدار که باعث ایجاد شغل و ترویج فرهنگ و محصولات محلی می شود

شاخص ها 12. b. 1

اجرای ابزارهای استاندارد حسابداری برای نظارت بر جنبه های اقتصادی و زیست محیطی پایداری گردشگری

هدف

یارانه های ناکارآمد سوخت فسیلی را که باعث ترغیب مصرف زباله با از بین بردن تحریفات بازار می شوند ، مطابق با شرایط ملی ، از جمله با بازسازی مالیات و از بین بردن آن یارانه های مضر ، که در آن وجود دارند ، بازتاب تأثیرات زیست محیطی آنها ، به طور کامل نیازهای خاص و در نظر گرفتن نیازهای خاص و در نظر گرفته شدهشرایط کشورهای در حال توسعه و به حداقل رساندن تأثیرات منفی احتمالی بر توسعه آنها به روشی که از فقرا و جوامع آسیب دیده محافظت می کند

شاخص ها 12. c. 1

میزان یارانه های سوخت فسیلی (تولید و مصرف) در هر واحد تولید ناخالص داخلی

پیشرفت و اطلاعات

کشورهای در حال توسعه بخش بزرگی از آب و هوا ، تنوع زیستی و تأثیر آلودگی فرآیندهای تولید فشرده منابع را دارند ، بدون اینکه مزایای آنها را بدست آورند. این وضعیت با تأثیرات همه گیر بدتر شده است. به عنوان بخشی از استراتژی های پایدار بازیابی همه گیر جهانی ، اجرای مصرف و تولید پایدار ، ضمن به حداقل رساندن تأثیرات ، مزایای اقتصادی اقتصادی استفاده از منابع را به حداکثر می رساند.

در سال 2021 ، 83 ابزار سیاست حمایت از تغییر به مصرف و تولید پایدار توسط 26 کشور گزارش شده است و تعداد کل سیاست های توسعه یافته ، تصویب شده و/یا اجرای آن تا 438 را به همراه دارد (همانطور که توسط 59 کشور و اتحادیه اروپا برای 2019-2021 گزارش شده است.). با این حال ، توزیع گزارش های پایدار و تولید پایدار گزارش شده تاکنون ناهموار بوده است ، با 79 درصد سیاست های گزارش شده توسط کشورهای با درآمد بالا و درآمد متوسط ، 0. 5 درصد توسط کشورهای کم درآمد و تنها 7. 7 درصد توسط حداقل توسعه یافتهکشورها ، کشورهای در حال توسعه محاصره شده و کشورهای در حال توسعه جزیره کوچک.

ردپای مواد جهانی همچنان رو به رشد است ، اگرچه سرعت آن کند شده است. میانگین رشد سالانه ردپای مواد جهانی برای 2015-2019 1. 1 درصد بود ، در مقایسه با 2. 8 درصد برای 2000-2014 ، که نشانگر کندی در رشد فشار اقتصادی بر محیط زیست است.

نسبت مواد غذایی که پس از برداشت در مزرعه ، حمل و نقل ، ذخیره سازی ، عمده فروشی و فرآوری در سطح جهان از دست رفته است ، در سال 2020 13. 3 درصد تخمین زده می شود و روند قابل مشاهده ای از سال 2016 وجود ندارد ، و این نشان می دهد که الگوهای ساختاری تلفات غذایی تغییر نکرده است. در سطح منطقه ای ، جنوب صحرای آفریقا بیشترین میزان خسارت را در 21. 4 درصد دارد که مواد غذایی در مقادیر زیادی بین مزرعه و سطح خرده فروشی از بین می روند.

علاوه بر از بین رفتن مواد غذایی ، تخمین زده می شود که 931 میلیون تن غذا یا 17 درصد از کل مواد غذایی موجود در سال 2019 در اختیار مصرف کنندگان ، در سطح خانه ، خدمات غذایی و سطح خرده فروشی هدر رفته است. شواهد بعدی حاکی از آن است که زباله های مواد غذایی خانگی در طول قفل های همه گیر COVID-19 کاهش یافته اما از آن زمان به سطح پیش از ارزش بازگشت شده است.

بیماری همه جانبه Covid-19 بحران آلودگی جهانی ، به ویژه آلودگی پلاستیک را تشدید کرد ، و اجرای مؤثر کنوانسیون بازل در مورد کنترل حرکات فرامرزی زباله های خطرناک و دفع آنها ، کنوانسیون روتردام در مورد رضایت آگاهانه قبلی برای برخی از مواد شیمیایی خطرناکو سموم دفع آفات در تجارت بین المللی و کنوانسیون استکهلم در مورد آلاینده های ارگانیک مداوم بسیار فوری و مهم تر. سال 2021 با ایجاد یک رژیم جهانی جدید برای کنترل تجارت پسماندهای پلاستیکی برای شفافیت و ردیابی بهتر ، پس از تصویب اصلاحات زباله های پلاستیکی در کنوانسیون بازل در سال 2019 مشخص شد.

تجزیه و تحلیل اولیه از نمونه ای از بیش از 10،000 Cormsies عمومی در سراسر جهان نشان می دهد که بیش از 60 درصد از شرکت های بزرگ گزارش های پایداری را در سال 2021 منتشر کرده اند ، افزایش دو برابر از سال 2016. شاخص های پایداری که بیشتر توسط شرکت ها فاش می شود شامل انتشار مستقیم CO2 ، انتشار مستقیم CO2 ،تنوع هیئت مدیره E/2022/55 22-06472 19/25 و تعداد جلسات هیئت مدیره ، در حالی که کمترین شاخص های فاش شده شامل مواد تخلیه کننده ازن ، شکاف پرداخت جنسیت و اختلاف نظرهای رشوه و کلاهبرداری است.

تا دسامبر سال 2020 ، 40 کشور از سیاست های پایدار تهیه عمومی و برنامه های اقدام (یا شرایط قانونی معادل) برای ترغیب تهیه محصولات با محیط زیست ، کارآمد با انرژی و ترویج شیوه های خرید با مسئولیت اجتماعی و زنجیره های تأمین پایدار خبر داده بودند.

در سال 2020 ، دولت ها 375 میلیارد دلار برای یارانه و پشتیبانی دیگر از سوخت های فسیلی هزینه کردند. در حالی که یارانه های مصرف کننده در مقایسه با سال 2019 کاهش یافته است ، این امر به دلیل پایین بودن قیمت نفت و کاهش تقاضا در طول همه گیر و نه به اصلاحات ساختاری کاهش یافته است.

برای چندین دهه ، دانشمندان در حال توضیح روش هایی هستند که بشریت سه بحران سیاره ای از آب و هوا ، تنوع زیستی و آلودگی را انجام می دهد ، که همه آنها با تولید و مصرف ناپایدار مرتبط هستند. تغییر در الگوهای مصرف و تولید می تواند به ترویج جدا شدن رشد اقتصادی و بهزیستی انسان از استفاده از منابع و تأثیرات زیست محیطی کمک کند. آنها همچنین می توانند تحولات پیش بینی شده در تعهدات جهانی در مورد تنوع زیستی ، آب و هوا و توسعه پایدار را به طور کلی تحریک کنند. همه گیر Covid-19 پنجره ای از فرصت را برای کاوش در مدل های توسعه فراگیر تر و عادلانه تر که تحت تأثیر مصرف و تولید پایدار قرار دارند ، فراهم می کند.

از سال 2017 تا 2020 ، 83 کشور ، سرزمین ها و اتحادیه اروپا اطلاعاتی در مورد سهم آنها در اجرای چارچوب 10 ساله برنامه ها در مورد مصرف پایدار و الگوهای تولید به اشتراک گذاشتند. در سال 2020 ، 136 سیاست و 27 فعالیت پیاده سازی گزارش شده است که تعداد کل به بیش از 700 نفر رسیده است. در حالی که اقدامات خاصی برای بهبود کارآیی مصرف منابع در یک صنعت یا منطقه خاص انجام شده است ، این منجر به پذیرش گسترده آنها در بخش ها و صنایع نشده است. بشر

داده ها حاکی از افزایش تقریبا 40 درصد در سرانه سرانه جهانی ، از 8. 8 تن در سال 2000 به 12. 2 تن در سال 2017 است. به طور مشابه ، مصرف مواد داخلی سرانه بیش از 40 درصد افزایش یافته است ، از 8. 7 تن متریک در2000 تا 12. 2 تن در سال 2017.

اگرچه داده های محدود در دسترس است ، از سال 2016 ، تقریباً 14 درصد مواد غذایی تولید شده در سطح جهان قبل از رسیدن به بخش خرده فروشی از بین رفتند. تخمین ها در مناطق مختلف ، از 20. 7 درصد در آسیای مرکزی و جنوبی تا 5. 8 درصد در استرالیا و نیوزیلند متفاوت است.

در سال 2019 ، میزان زباله های الکترونیکی تولید شده 7. 3 کیلوگرم سرانه بود که تنها 1. 7 کیلوگرم سرانه ثبت شده است که به روشی پایدار محیط زیست مدیریت می شود. پیش بینی می شود تولید زباله های الکترونیکی سالانه 0. 16 کیلوگرم سرانه رشد کند تا در سال 2030 به 9 کیلوگرم سرانه برسد. میزان رشد سالانه بازیافت زباله های الکترونیکی طی یک دهه گذشته 0. 05 کیلوگرم سرانه بود که نیاز به افزایش بیش از بیشتر از آن است. ده برابر اگر تمام زباله های الکترونیکی تا سال 2030 بازیافت شوند.

یک بررسی آزمایشی که در سال 2020 بر روی یک نمونه تصادفی از حدود 4000 شرکت در بانک اطلاعاتی جهانی جمع و جور سازمان ملل انجام شد و بانک اطلاعاتی افشای پایداری از ابتکار گزارش جهانی نشان می دهد که 85 درصد از شرکت ها در مورد حداقل نیازهای مربوط به مسائل پایداری گزارش شده اند و 40 درصد از آنهاالزامات پیشرفته برای چنین مواردی.

از دسامبر سال 2020 ، 40 کشور و سرزمین از سیاست های پایدار تهیه و برنامه های اقدام یا اقدامات قانونی معادل با هدف ترغیب تهیه محصولات با محیط زیست ، با انرژی کارآمد و ترویج شیوه های خرید با مسئولیت اجتماعی و زنجیره های تأمین پایدار خبر داده بودند.

یارانه های سوخت فسیلی در سال 2019 به 431. 6 میلیارد دلار در نتیجه پایین آمدن قیمت سوخت کاهش یافته و روند صعودی را از سال 2017 تا 2018 معکوس می کند. انتظار می رود یارانه های سوخت فسیلی به دلیل فروپاشی در تقاضا ناشی از تلاش های کاهش Covid-19 و روغن به شدت سقوط کنند. شوک قیمت در سال 2020 تجربه شد.

مصرف و تولید در سراسر جهان ، یک نیروی محرکه اقتصاد جهانی ، به استفاده از محیط طبیعی و منابع در مدلی متکی است که همچنان به تأثیرات مخرب بر روی کره زمین منجر می شود. این همه گیر به کشورها فرصتی می دهد تا یک برنامه بازیابی بسازند که روند فعلی را معکوس کند و مصرف و الگوهای تولید را به سمت آینده ای پایدار تغییر دهد.

در سال 2019 ، 79 کشور و اتحادیه اروپا حداقل یک ابزار سیاست ملی را گزارش کردند که در تلاش خود در جهت اجرای چارچوب 10 ساله برنامه ها در مورد مصرف پایدار و الگوهای تولید ، به مصرف و تولید پایدار کمک کرده است.

مصرف سرانه جهانی مواد داخلی با 7 درصد افزایش یافته است ، از 10. 8 تن سرانه سرانه در سال 2010 به 11. 7 تن در سال 2017 ، با افزایش در همه مناطق به جز آمریکای شمالی و آفریقا. با این حال ، سرانه مصرف مواد داخلی در اروپا و آمریکای شمالی هنوز 40 درصد بیشتر از میانگین جهانی است و این نشانگر لزوم افزایش بهره وری و شیوه های منابع برای کاهش مصرف در آینده است.

ردپای مواد جهانی از 73. 2 میلیارد تن در سال 2010 به 85. 9 میلیارد تن در سال 2017 افزایش یافت ، افزایش 17. 4 درصدی از سال 2010 و افزایش 66. 5 درصد از سال 2000. اعتماد به نفس جهان به منابع طبیعی در دو گذشته ادامه داددهه

پروتکل مونترال در مورد موادی که لایه ازن را تخلیه می کنند توسط 198 حزب تصویب شده است و در نتیجه اجرای آن ، فراوانی کلی مواد تخلیه ازن در جو طی دو دهه گذشته کاهش یافته است ، با پیش بینی های بازگشتبه مقادیر 1980 در دهه 2030 برای نیمکره شمالی ازن عرض جغرافیایی.

از سال 2010 تا 2019 ، تولید جهانی زباله های الکترونیکی به طور مداوم رشد کرد ، از 5. 3 کیلوگرم سرانه به 7. 3 کیلوگرم سرانه سرانه ، در حالی که بازیافت صدای محیط زیست با سرعت آهسته تر ، از 0. 8 کیلوگرم سرانه به 1. 3 کیلوگرم سرانه افزایش یافته است.

یارانه های سوخت فسیلی جهانی در سال 2018 بیش از 400 میلیارد دلار بوده است. ادامه شیوع چنین یارانه ها ، بیش از دو برابر یارانه های تخمین زده شده برای تجدید پذیر ، بر وظیفه دستیابی به اوج اولیه در انتشار دی اکسید کربن جهانی تأثیر می گذارد.

منبع: پیشرفت به سمت اهداف توسعه پایدار ، گزارش دبیر- ژنرال ، https://undocs.org/en/e/2020/57

مصرف مواد در سراسر جهان به سرعت گسترش یافته است ، همانطور که سرانه مادی ، به طور جدی به خطر می افتد که دستیابی به هدف توسعه پایدار 12 و اهداف گسترده تر است. اقدامات فوری لازم است تا اطمینان حاصل شود که نیازهای مادی فعلی منجر به تجمع بیش از حد منابع یا تخریب منابع محیطی نمی شود و باید شامل سیاستهایی باشد که باعث بهبود بهره وری منابع ، کاهش ضایعات و شیوه های پایداری اصلی در همه بخش های اقتصاد می شود.

• در سال 2017 ، مصرف مواد در سراسر جهان به 92. 1 میلیارد تن رسیده است ، از 87 میلیارد در سال 2015 و 254 درصد افزایش از 27 میلیارد در سال 1970 ، با افزایش سرعت استخراج هر سال از سال 2000. این نشان دهنده افزایش تقاضا برای منابع طبیعی است که دارددهه های گذشته را تعریف کرد و منجر به بار ناعادلانه منابع زیست محیطی شد. پیش بینی می شود بدون اقدام سیاسی فوری و هماهنگ ، استخراج منابع جهانی تا سال 2060 به 190 میلیارد تن رشد کند.
• ردپای مواد سرانه نیز به میزان قابل توجهی افزایش یافته است: در سال 1990 از 8. 1 تن منابع طبیعی برای برآورده کردن نیاز شخص استفاده شد ، در حالی که در سال 2015 ، تقریباً 12 تن منابع برای هر نفر استخراج شد.
• چارچوب ها و ابزارهای سیاست ملی به خوبی طراحی شده برای فعال کردن تغییر اساسی به سمت مصرف پایدار و الگوهای تولید ضروری است. در سال 2018 ، 71 کشور و اتحادیه اروپا در مجموع 303 ابزار سیاسی گزارش دادند.
• احزاب پروتکل مونترال و کنوانسیون های بازل ، روتردام و استکهلم موظفند اطلاعات مربوط به اجرای تعهدات خود را تحت این توافق نامه ها انتقال دهند. با این حال ، نرخ انتقال متفاوت است ، با میانگین نرخ انطباق در این چهار توافق نامه تقریباً 70 درصد.

جدا کردن رشد اقتصادی از استفاده از منابع یکی از مهمترین و پیچیده ترین چالش های پیش روی بشریت امروز است. انجام این کار به طور مؤثر به سیاست هایی نیاز دارد که یک محیط مساعد برای چنین تغییر ، زیرساخت های اجتماعی و فیزیکی و بازارها ایجاد کند و تحول عمیق شیوه های تجاری در طول زنجیره های ارزش جهانی باشد.

• سرانه "ردپای مادی" کشورهای در حال توسعه از 5 تن در سال 2000 به 9 تن متریک در سال 2017 رشد کرد که نشان دهنده پیشرفت قابل توجهی در استاندارد مواد زندگی است. بیشتر این افزایش به افزایش استفاده از مواد معدنی غیر فلزی نسبت داده می شود و به رشد در مناطق زیرساخت و ساخت و ساز اشاره می کند.
• برای انواع مواد ، کشورهای توسعه یافته حداقل دو برابر سرانه کشورهای در حال توسعه دارند. به طور خاص ، ردپای مادی برای سوخت های فسیلی بیش از چهار برابر بیشتر از کشورهای در حال توسعه است.
• تا سال 2018 ، در مجموع 108 کشور جهان سیاست ها و ابتکارات ملی مربوط به مصرف و تولید پایدار بودند.
• براساس گزارش اخیر KPMG ، 93 درصد از 250 شرکت بزرگ جهان (از نظر درآمد) اکنون در حال گزارش پایداری هستند ، مانند سه چهارم از 100 شرکت برتر در 49 کشور.

جدا کردن رشد اقتصادی از استفاده از منابع یکی از مهمترین و پیچیده ترین چالش های پیش روی بشریت امروز است. انجام این کار به طور مؤثر به سیاست هایی نیاز دارد که یک محیط مساعد برای چنین تغییر ، زیرساخت های اجتماعی و فیزیکی و بازارها ایجاد کند و تحول عمیق شیوه های تجاری در طول زنجیره های ارزش جهانی باشد.

• سرانه "ردپای مادی" کشورهای در حال توسعه از 5 تن در سال 2000 به 9 تن متریک در سال 2017 رشد کرد که نشان دهنده پیشرفت قابل توجهی در استاندارد مواد زندگی است. بیشتر این افزایش به افزایش استفاده از مواد معدنی غیر فلزی نسبت داده می شود و به رشد در مناطق زیرساخت و ساخت و ساز اشاره می کند.
• برای انواع مواد ، کشورهای توسعه یافته حداقل دو برابر سرانه کشورهای در حال توسعه دارند. به طور خاص ، ردپای مادی برای سوخت های فسیلی بیش از چهار برابر بیشتر از کشورهای در حال توسعه است.
• تا سال 2018 ، در مجموع 108 کشور جهان سیاست ها و ابتکارات ملی مربوط به مصرف و تولید پایدار بودند.
• براساس گزارش اخیر KPMG ، 93 درصد از 250 شرکت بزرگ جهان (از نظر درآمد) اکنون در حال گزارش پایداری هستند ، مانند سه چهارم از 100 شرکت برتر در 49 کشور.

• رشد و توسعه اقتصادی نیاز به تولید کالاها و خدماتی دارد که کیفیت زندگی را بهبود می بخشد. رشد و توسعه پایدار نیاز به به حداقل رساندن منابع طبیعی و مواد سمی مورد استفاده و زباله ها و آلاینده های تولید شده در کل فرآیند تولید و مصرف دارد.
• دو اقدام ، ردپای مادی و مصرف مواد خانگی ، حسابداری از استخراج و استفاده از مواد جهانی و همچنین جریان یا مصرف مواد در کشورها را ارائه می دهد. ردپای مادی نشان دهنده میزان مواد اولیه مورد نیاز برای تأمین نیازهای یک کشور است. این نشانگر استاندارد مادی زندگی یا سطح سرمایه گذاری یک اقتصاد است. مصرف مواد داخلی میزان منابع طبیعی مورد استفاده در فرآیندهای اقتصادی را اندازه گیری می کند.
• در سال 2010 ، کل ردپای مواد در مناطق توسعه یافته به طور قابل توجهی بالاتر از مناطق در حال توسعه ، 23. 6 کیلوگرم در واحد تولید ناخالص داخلی در مقابل 14. 5 کیلوگرم در واحد تولید ناخالص داخلی بود. ردپای مادی مناطق در حال توسعه از سال 2000 تا 2010 افزایش یافته است ، در حالی که مواد معدنی غیر فلزی بیشترین افزایش را نشان می دهند.
• مصرف مواد داخلی در مناطق توسعه یافته اندکی کاهش یافته است ، از 17. 5 تن سرانه در سال 2000 به 15. 3 تن سرانه در سال 2010. این به طور قابل توجهی بالاتر از ارزش مناطق در حال توسعه است ، که در سال 2010 8. 9 تن در سرتاسر است. کاپیتا تقریباً در همه مناطق در حال توسعه از سال 2000 تا 2010 افزایش یافته است ، به جز در آفریقا ، جایی که نسبتاً پایدار ماند (حدود 4 تن سرانه) و اقیانوسیه ، جایی که از حدود 10. 7 به 7. 7 تن سرانه کاهش یافته است. افزایش مصرف مواد داخلی سرانه در آسیا در آن دوره در درجه اول نتیجه صنعتی شدن سریع است.
• کنوانسیون بازل در مورد کنترل حرکات فرامرزی زباله های خطرناک و دفع آنها ، کنوانسیون روتردام در مورد روش رضایت آگاهانه قبلی برای مواد شیمیایی خطرناک و سموم دفع آفات در تجارت بین المللی و کنوانسیون استکهلم در مورد آلاینده های ارگانیک مداوم برای دستیابی به صدای محیط زیست ایجاد شده است. مدیریت ضایعات خطرناک ، مواد شیمیایی و آلاینده های آلی مداوم. با شش استثنا ، همه کشورهای عضو حداقل یکی از این کنوانسیون ها هستند. تعداد احزاب این کنوانسیون ها از سال 2005 تا 2015 به ویژه در آفریقا و اقیانوسیه به میزان قابل توجهی افزایش یافت. هم اکنون 183 حزب در کنوانسیون بازل ، 180 به کنوانسیون استکهلم و 155 کنوانسیون روتردام برگزار می شود.

منبع: گزارش دبیر کل ، "پیشرفت به سمت اهداف توسعه پایدار" ، E/2016/75