تکتونیک

صفحات زمین در مورد متناسب و شروع می شوند که با زمین لرزه ها و فوران های آتشفشانی سوراخ می شوند.

• 4 دقیقه بخوانید ایمیل توییت را به اشتراک بگذارید

چند صفحه بزرگ و ده ها صفحه کوچکتر یا جزئی وجود دارد. شش نفر از بزرگان برای قاره های تعبیه شده در درون آنها ، مانند صفحات آمریکای شمالی ، آفریقایی و قطب جنوب نامگذاری شده اند. اگرچه از نظر اندازه کوچکتر است ، افراد زیر سن قانونی هنگام شکل گیری زمین از اهمیت کمتری برخوردار نیستند. صفحه کوچک خوان دو فوکا تا حد زیادی مسئول آتشفشانهایی است که در شمال غربی اقیانوس آرام ایالات متحده قرار دارد.

صفحات پوسته بیرونی زمین را تشکیل می دهند ، به نام لیتوسفر.(این شامل پوسته و قسمت بالایی از گوشته است.) جریانهای خفه کننده در سنگهای مذاب در زیر آنها را مانند یک جوراب کمربند نوار نقاله در بی نظمی قرار می دهند. بیشتر فعالیت های زمین شناسی ناشی از تعامل است که صفحات در آن قرار می گیرند یا تقسیم می شوند.

حرکت صفحات سه نوع مرزهای تکتونیکی ایجاد می کند: همگرا ، جایی که صفحات به یکدیگر حرکت می کنند. واگرا ، جایی که صفحات از هم جدا می شوند. و تبدیل ، جایی که صفحات در رابطه با یکدیگر به پهلو حرکت می کنند.

آنها با سرعت یک تا دو اینچ (سه تا پنج سانتی متر) در سال حرکت می کنند.

مرزهای همگرا

در جایی که صفحاتی که در حال خدمت به ماسه های سرسخت هستند ، پوسته پوسته و سگک ها را به دامنه کوه می اندازد. هند و آسیا حدود 55 میلیون سال پیش سقوط کردند و به آرامی باعث شد هیمالیا ، بالاترین سیستم کوهستانی روی زمین. با ادامه حرکت ، کوه ها بیشتر می شوند. کوه اورست ، بالاترین نقطه روی زمین ، ممکن است فردا کمی بلندتر از امروز باشد.

این مرزهای همگرا نیز در جایی اتفاق می افتد که یک بشقاب اقیانوس ، در فرآیندی به نام فرورانش ، زیر یک ماسه زمین. با بلند شدن صفحه پوشاننده ، محدوده کوهستان را نیز تشکیل می دهد. علاوه بر این ، صفحه غواصی ذوب می شود و غالباً در فوران های آتشفشانی مانند مواردی که برخی از کوه ها را در آند آمریکای جنوبی تشکیل می دهد ، بیرون می آید.

در همگرایی اقیانوس و اقیانوس ، یک بشقاب معمولاً در زیر دیگر شیرجه می زند و سنگرهای عمیقی مانند سنگر ماریانا در اقیانوس آرام شمالی ، عمیق ترین نقطه روی زمین را تشکیل می دهد. این نوع تصادفات همچنین می تواند منجر به آتشفشانهای زیر آب شود که در نهایت در قوس های جزیره مانند ژاپن ایجاد می شوند.

مرزهای واگرا

در مرزهای واگرا در اقیانوس ها ، ماگما از اعماق گوشته زمین به سمت سطح بالا می رود و دو یا چند صفحه را از هم جدا می کند. کوه ها و آتشفشانها در امتداد درز بالا می روند. این روند کف اقیانوس را تجدید می کند و حوضه های غول پیکر را گسترش می دهد. یک سیستم خط الراس میانه اقیانوس اقیانوس های جهان را به هم متصل می کند و خط الراس را به طولانی ترین رشته کوه در جهان تبدیل می کند.

در زمین ، فرورفتگی های غول پیکر مانند دره بزرگ ریفت در آفریقا که صفحات از هم جدا می شوند. اگر صفحات آنجا به واگرایی ادامه دهند ، میلیون ها سال از این پس آفریقای شرقی از این قاره جدا می شوند تا یک ماسه جدید را تشکیل دهند. یک خط الراس میانی اقیانوس سپس مرز بین صفحات را مشخص می کند.

لطفاً به حق چاپ احترام بگذارید. استفاده غیرمجاز ممنوع است.

مرزها

گسل سان آندریاس در کالیفرنیا نمونه ای از مرز تبدیل است ، که در آن دو صفحه در کنار یکدیگر در امتداد آنچه که گسل های لغزش نامیده می شوند ، می چرخند. این مرزها ویژگی های دیدنی مانند کوه یا اقیانوس ها را تولید نمی کنند ، اما حرکت متوقف اغلب باعث ایجاد زمین لرزه های بزرگ مانند سال 1906 می شود که سانفرانسیسکو را ویران کرده است.