چرا در سکوی MT4 و کارگزاران سایر سیستم عامل های OHLC و بیشتر شاخص ها تفاوت هایی وجود دارد؟- صفحه 2

قبل از اینترنت ، تعداد بسیار کمی از افراد ارز خارجی را معامله می کردند زیرا نتوانستند به سطح قیمت گذاری دسترسی پیدا کنند که به آنها امکان منطقی برای سود پس از هزینه های معامله می دهد. اندکی پس از آنکه اینترنت به جریان اصلی تبدیل شد ، اما چندین شرکت سیستم عامل تجارت آنلاین را ساختند که به معامله گر فردی دسترسی به سطح بسیار بالاتری به بازار دادند. اینترنت دو ویژگی اصلی را به معادله معرفی کرد که قبلاً موجود نبودند:

1. نقل قول های جریان: اینترنت به این بنگاهها اجازه داد تا به طور مستقیم به معامله گران نقل قول کنند و سپس به جای اینکه از طریق تلفن معامله کنند ، آنها را در این نقل قول ها از رایانه خود اجرا کنند. این پردازش خودکار تجارت ، و بنابراین باعث می شود شرکت ها بتوانند توانایی تجارت FX را به افراد ارائه دهند و هنوز هم سودآور باشند.

2. تماس های حاشیه اتوماتیک: آنچه که چندان واضح نیست اما آنچه شاید حتی مهمتر از آن بود این است که اینترنت اجازه می دهد تا یک ویژگی تماس با حاشیه خودکار در این سکو ایجاد شود. این امر به بنگاهها اجازه می داد به جای اینکه آنها را از طریق روند ثبت نام برای تجارت از طریق یک خط اعتباری ، سپرده های نقدی را از مشتری بپذیرند. همانطور که در آخرین درس خود بحث کردیم ، گرفتن یک خط اعتباری برای تجارت FX بسیار دشوار است و برای کسانی که این کار را انجام می دهند ، قبل از شروع تجارت ، کارهای کاغذی و حلقه های زیادی است که می توانند از آن پرش کنند. این امر می تواند ارائه تجارت FX به معامله گران کوچکتر را غیرممکن کند زیرا هزینه ای که در راه اندازی آنها برای تجارت انجام می شود ، ارزش آن را نخواهد داشت.

از آنجا که پلت فرم الکترونیکی به مشتریان اجازه داد تا وجوه را واریز کنند و در صورت کمبود وجوه ، آنها را به طور خودکار از موقعیت ها جدا کنند ، این امر نیاز به خطوط اعتباری را نفی کرد و کار را برای باز کردن یک حساب شخصی به ارزش آن برای کارگزار فارکس از آن باز کرد. یک دیدگاه سود

اگر در این مرحله همه موارد و حاشیه های حاشیه را درک نکردید ، نگران نباشید ، زیرا این چیزی است که ما می خواهیم در یک درس بعدی به جزئیات بیشتری بپردازیم.

در حال حاضر صرفاً این مهم است که درک کنیم که این بنگاه ها همه معامله گران را که به اندازه کافی بزرگ نبودند ، برای دسترسی به قیمت گذاری خوب بودند و جریان سفارش خود را از طریق یک نهاد که بود ، می گرفتند. این امر به این بنگاهها اجازه می داد تا به قیمت گذاری بسیار محکم تر از آنچه در غیر این صورت امکان پذیر بود ، که پس از آن به علاوه کمی برای کارگزاران به مشتری پایان داده شد ، دسترسی داشته باشند.

بنابراین اکنون می توانید ببینید که چرا اگرچه بازار فارکس برای مدت زمان نسبتاً طولانی وجود داشته است، اما افراد تنها در چند سال گذشته شروع به معامله در بازار کرده اند.

نکته کلیدی دیگری که درک آن در اینجا مهم است این است که هر چه یک شرکت از نظر حجم معاملات بزرگتر شود، دسترسی بیشتری به قیمت ها و نقدینگی محدودتر آن شرکت خواهد داشت و احتمال بیشتری وجود دارد که شرکت بتواند قیمت گذاری بهتری را منتقل کند. اعدام به مشتریان خود

فقط چیزی در مورد ECN و STP - حقیقت در مورد کارگزاران Currenex:

ECN اصطلاحی است که اغلب هنگام اشاره به Currenex استفاده می شود. ECN مخفف عبارت Electronic Communication Network است و عملکرد شخص ثالث را در اجرای سفارشات حذف می کند. بدون واسطه شخص ثالث، فعالان بازار با هر اندازه ای می توانند مستقیماً برای قیمت های پیشنهادی و پیشنهادی ارسال شده توسط سایر فعالان بازار تعامل داشته باشند. این منجر به شفافیت بیشتر و گسترش محدودتر می شود. Archipelago که توسط NYSE در سال 2006 خریداری شد و ISLAND دو ECN شناخته شده هستند.

ESP™ به معنای قیمت های جریان اجرایی است و از طریق سیستم Currenex ارائه می شود. Currenex به منابع متعدد نقدینگی، عمدتاً بانک ها، متصل می شود که «مجموعه های نقدینگی» را ارائه می کنند. این انبساط از استخرهای متعدد نقدینگی که از طریق ESP Currenex در دسترس است، کشف قیمت بهتر و اسپردهای محدودتری را برای معامله گران فراهم می کند.

قیمت هایی که از طریق Currenex ارائه می شوند، مستقیماً در این مجموعه های مختلف نقدینگی اجرا می شوند. در حالی که در گذشته، یک معامله گر باید با یک یا چند ارائه دهنده عمده نقدینگی که به آستانه بسیار بالا و هزینه های مرتبط با آن نیاز دارد، یک رابطه کارگزاری پرایم را به دست آورد.

همه کارگزاران Currenex یکسان نیستند.

مهم است که به یاد داشته باشید که پیشنهاد Currenex یک کارگزار فقط به اندازه منابع نقدینگی که به پلتفرم مرتبط هستند خوب است. کمیت و کیفیت منابع نقدینگی می تواند منجر به تفاوت های چشمگیر در اسپرد قیمت شود. به عنوان مثال، کارگزاری که 1-2 بانک را ارائه می دهد در مقابل کارگزاری که 8-10 بانک را ارائه می دهد، تفاوت چشمگیری در قیمت گذاری و نقدینگی خواهد داشت.

STP یا پردازش مستقیم، اصطلاحی است که معمولاً در بین کارگزاران فارکس استفاده می شود. بسیاری از کارگزاران فارکس اظهار می کنند که از «قیمت گذاری بین بانکی» استفاده می کنند اما به عنوان طرف مقابل در معاملات مشتریان خود عمل می کنند. آن ها طرف دیگر معامله را می گیرند و برخلاف منافع مشتری عمل می کنند و از معامله زیان ده مشتری کسب درآمد می کنند.

در مقابل ، یک تنظیم STP واقعی سفارش را به روشی خودکار به کلیه منابع نقدینگی منتقل می کند. با وجود یک کارگزار واقعی STP ، امکان رابطه مخالف بین کارگزار و مشتری وجود ندارد زیرا کارگزار فقط به جای مدل میز معامله برای گرفتن ضررهای مشتری ، درآمد را در قالب کمیسیون در هر تجارت ایجاد می کند.

مجری 128434 سرگئی گلوبف 2019. 04. 13 16:15 #12

تفاوت بین ECN ، سازندگان بازار و کارگزاران STP

در دنیای کامل هزینه خرید و فروش ارزها یکسان خواهد بود ، مهم نیست که از کدام کارگزار فارکس استفاده می کنید. بر خلاف بورس سهام که در آن مقررات سنگین دریافت می کنیم و قیمت سهام از یک مبادله واحد حاصل می شود ، قیمت ها از سیستم عامل های مختلف کارگزار فارکس متفاوت است.

دلیل این امر به این دلیل است که قیمت ارز از بازار بین بانکی حاصل می شود که یک کنگلومرا از بانک ها و صندوق های پرچین است که قیمت ها را برای کارگزاران مختلف فارکس در سراسر جهان فراهم می کند. هرچه رابطه بین شرکت کنندگان در بازار بین بانکی و کارگزار بهتر باشد به این معنی است که قیمت ها ارزان تر هستند.

ما در این زمینه در آموزش ویدیویی گسترش می یابیم در حالی که تفاوت اصلی بین ECN ، سازندگان بازار و کارگزاران Forex را نیز توصیف می کنیم.

مجری 128434 سرگئی گلوبف 2019. 04. 13 16:17 #13

80. چه کسی واقعاً بازار فارکس را کنترل می کند؟

همانطور که در آخرین درس خود بحث کردیم ، بازار فارکس بیش از بازار پیشخوان است به این معنی که هیچ مبادله ای متمرکز وجود ندارد که تمام معاملات انجام شود. به همین دلیل ، قیمتی که شخصی هنگام تجارت فارکس دریافت می کند ، به طور سنتی بسته به اندازه معامله و پیچیدگی شخص یا نهاد که آن معامله را انجام می دهد ، متفاوت است.

در مرکز یا سطح اول بازار چیزی است که به عنوان بازار بین بانکی شناخته می شود. در حالی که از نظر فنی هر بانکی بخشی از بازار بین بانکی است ، هنگامی که یک معامله گر FX از بازار بین بانکی صحبت می کند ، واقعاً در مورد 10 یا بسیار بزرگترین بانک که بازارهای FX را ایجاد می کند صحبت می کند. این موسسات بیش از 75 ٪ از بیش از 3 تریلیون دلار در FX را در هر روز معامله می کنند.

دو عامل اصلی وجود دارد که مؤسسات جداگانه با دسترسی مستقیم بین بانکی از همه افراد دیگر وجود دارد:

1. دسترسی به شدیدترین قیمت ها. ما در مورد هزینه های معاملات بعدی اطلاعات بیشتری کسب خواهیم کرد ، اما اکنون به سادگی درک خواهیم کرد که برای هر 1 میلیون ارز با کسانی که دسترسی مستقیم به بازار بین بانکی دارند ، تقریباً 100 دلار در هر تجارت یا بیشتر از سطح بعدی شرکت کنندگان صرفه جویی می کنند.

2. دسترسی به بهترین نقدینگی. مانند هر بازار دیگر مقدار مشخصی از نقدینگی یا مبلغ وجود دارد که می تواند با هر قیمت معامله شود. اگر بیش از آنچه در قیمت فعلی در دسترس است معامله شود ، پس از ورود نقدینگی اضافی به بازار ، قیمت تعدیل می شود. از آنجا که بازار فارکس بیش از پیشخوان است ، نقدینگی در بین ارائه دهندگان مختلف گسترش می یابد ، به طوری که بانک ها شامل بازار بین بانکی هستند که به بیشترین میزان نقدینگی دسترسی دارند و سپس کاهش سطح نقدینگی موجود در سطوح مختلف که از بازار بین بانکی دور می شوند ، کاهش می یابد.

بر خلاف افرادی که به حساب خود واریز می کنند ، موسساتی که در تجارت بازار بین بانکی از طریق خطوط اعتباری تجارت می کنند. برای به دست آوردن یک خط اعتباری از یک بانک برتر برای تجارت ارزی ، شما باید یک موسسه بسیار بزرگ و بسیار پایدار باشید ، زیرا ورشکستگی به معنای بنگاهی است که به شما خط اعتباری داده است با معاملات شما گیر می کند.

سطح بعدی شرکت کنندگان صندوق های تامینی ، شرکت های کارگزاری و بانک های کوچکتر است که به اندازه کافی بزرگ نیستند که بتوانند دسترسی مستقیم به بازار بین بانکی داشته باشند. همانطور که ما فقط در اینجا تفاوت بحث کردیم این است که هزینه های معامله برای تجارت کمی بیشتر است و نقدینگی موجود کمی پایین تر از سطح بین بانکی است.

سطح بعدی شرکت کنندگان به طور سنتی شرکت ها و موسسات مالی کوچکتر بوده اند که معاملات ارزی را انجام می دهند ، اما برای تضمین قیمت گذاری بهتر کافی نیست

همانطور که در اینجا مشاهده می کنید ، به طور سنتی وقتی شرکت کننده در بازار هزینه های معامله ای را که برای تجارت پرداخت می کردند کوچکتر و پیشرفته تر شدند و نقدینگی که در دسترس آنها بود کوچکتر و کوچکتر شد. در بسیاری از موارد ، این امروز هنوز هم صادق است ، زیرا هرکسی که در هنگام مسافرت تا به حال ارزهای خود را در فرودگاه مبادله کرده است.

برای اینکه ایده ای راجع به اینکه تفاوت بین شرکت کنندگان در بازار بین بانکی و یک ارز تجاری شخصی برای سفر وجود دارد ، به شما ایده می دهد ، شرکت کنندگان در بازار بین بانکی تقریباً 0001 دلار برای مبادله یورو برای دلار پرداخت می کنند که افراد در فرودگاه می توانند 05 دلار بپردازندیا بیشتر. این ممکن است تفاوت زیادی به نظر نرسد اما در مورد آن به این روش فکر کنید: در 10،000 دلار این 1 دلار است که شرکت کننده بین بانکی می پردازد و 500 دلار که فرد می پردازد.

منظره برای معامله گر فردی به شدت تغییر کرده است زیرا اینترنت به جریان اصلی رسیده است ، اما از بسیاری جهات ، سطح زمین بازی را تراز کرده و معامله گر فردی را در کنار موسسات مالی بزرگ از نظر دسترسی به قیمت گذاری و نقدینگی قرار می دهد. این موضوع درس بعدی ما خواهد بود.