نگاه کنید به چه صندوق های پرچین واقعاً چه کاری انجام می دهند - و به من بگویید سرمایه داری مربوط به "پاداش دادن به خطر" است

c با سیاست اقتصادی یک کار دشوار و فراموش نشدنی است. برای بهترین استفاده از آن ، به کار با یک الگوی دقیق از نحوه عملکرد اقتصاد کمک می کند. اگر از یک مدل گمراه کننده استفاده می کنید و روی آن عمل می کنید ، نمی توانید به طور منطقی انتظار نتایج خوب را داشته باشید: در آن سناریو ، ما به پایان می رسیم ، همانطور که JM Keynes در دهه 1930 هشدار داد ، با "دیوانه در اقتدار" ، مطابق احکام "عمل می کند"برخی از اقتصاددان های ناپاک ".

اما این دقیقاً همان جایی است که ما هستیم. یکی از عمیق ترین و غالباً گزاره های مربوط به سرمایه داری این است که در اطراف شرکت های خصوصی و افرادی که ریسک می کنند می چرخد. هنگامی که ، در اوایل سال جاری ، دولت ایالات متحده بسته نجات برای بانک سیلیکون ولی را ترتیب داد ، به عنوان مثال ، از جمله بسیاری از اعتراضات مربوط به این ادعا مبنی بر اینکه نجات با هنجارهای ریسک سرمایه داری مغایرت داشت.

میلیاردر کن گریفین ، بنیانگذار شرکت سرمایه گذاری ایالات متحده Citadel ، گفت: "ایالات متحده قرار است یک اقتصاد سرمایه داری باشد."گریفین معتقد است که سرمایه داری در مورد ریسک پذیری است. اگر بازده بدون ریسک - پیام ظاهری وثیقه - قابل دستیابی باشد ، حداقل برای گریفین ، دیگر سرمایه داری نیست.

این دیدگاه از جهان به طور مستقیم بخش های گسترده ای از سیاست گذاری اقتصادی امروز را آگاه می کند. هنگامی که اعتماد به نفس مشاغل و سرمایه گذاری کاهش می یابد ، یک پاسخ سیاست به طور فزاینده ای "سرمایه گذاری در معرض خطر" است-معمولاً با یارانه آن یا تضمین بازده. نمونه بارز در حافظه اخیر قانون کاهش تورم ایالات متحده در سال 2022 بود که هسته آن بسته ای از اعتبارات مالیاتی است که برای سرمایه گذاری خصوصی در انرژی پاک کمتر خطرناک است.

اما اقتصاد را بررسی کنید و مشخص می شود: سرمایه داری در دهه های اخیر کمتر و کمتر در مورد ریسک پذیری شرکت ها شده است. مطمئناً ، بسیاری از مشاغل خطرات قابل توجهی را به همراه دارند. صاحب مستقل مشاغل کوچک که یک کافه جدید را در لندن افتتاح می کند ، به طور کلی با رقابت شدید و خطر گسترده ای روبرو است. اما همانطور که دانشمند علوم سیاسی یعقوب هاکر استدلال کرده است ، به طور کلی تجارت در زمان های اخیر در ریسک بارگذاری بسیار ماهر بوده است - عمدتا با ریختن آن بر روی کسانی که کمترین توانایی آن را دارند: خانوارهای معمولی.

به طور متناقض ، بهترین نمونه از مشاغل که معمولاً به عنوان اساساً در مورد ریسک پذیری در نظر گرفته می شود ، اما در واقع اینگونه نیست ، خود کن گریفین است: مدیریت دارایی جایگزین ، یک اصطلاح چتر برای صندوق های پرچین ، سهام خصوصی و موارد مشابه.("جایگزین" در اینجا به معنای هر چیزی غیر از سهام و اوراق بهادار در لیست عمومی است.) مدیران دارایی چیزی جز شرکت های حاشیه ای و عجیب و غریب هستند - آنها بیش از 100 دلار پول مشتری را در سطح جهان مدیریت می کنند و همه چیز را از مرکز Parcs UK گرفته تا موریسون های محلی شما کنترل می کنند.

اما بیایید ببینیم که شرکت های مدیریت دارایی در مکانهایی مانند انگلیس و ایالات متحده واقعاً چه کاری انجام می دهند. سه مورد مهم است.

اول ، این مسئله وجود دارد که سرمایه آنها در معرض خطر قرار می گیرد که مدیران دارایی جایگزین مانند Citadel ، Blackstone و KKR سرمایه گذاری کنند. در بخش عمده ، این مال آنها نیست. نسبت سهام سرمایه گذاری شده توسط یک پرچین معمولی یا صندوق سهام خصوصی که خود مدیر دارایی است ، معمولاً بین 1 تا 3 ٪ است. بقیه مربوط به مشتریان سرمایه گذار خارجی آنها ("شرکای محدود") است که شامل طرح های بازنشستگی است.

دوم ، در نظر بگیرید که چگونه سرمایه گذاری های مدیر دارایی طراحی شده است. از یک چیز ، مشارکت مالی خود در و مدیریت صندوق های سرمایه گذاری آن معمولاً از طریق وسیله نقلیه ("مشارکت عمومی") است که به عنوان یک نهاد جداگانه ، دقیقاً برای عایق کاری شرکت و متخصصان آن از ریسک مسئولیت تشکیل می شود. بشر

علاوه بر این ، صندوق و مدیر آن به طور کلی از سرمایه گذاری های اساسی توسط زنجیره ای از شرکت های هلدینگ واسطه ای که از آن در برابر ریسک ذاتی در آن سرمایه گذاری ها محافظت می کنند ، فاصله دارد. در خریدهای اهرمی ، جایی که پول برای کمک به تأمین مالی معامله وام گرفته شده است ، بدهی به ترازنامه شرکت که صندوق به دست آورده است ، ادامه می یابد. این بدان معناست که اگر در بازپرداخت بدهی مشکل ایجاد شود ، این صندوق سرمایه گذاری نیست که در قلاب باشد ، اما هنوز هم مدیر آن کمتر است.

سوم و آخر ، ساختار هزینه همچنین مدیران دارایی از ریسک را از بین می برد. اگر یک صندوق کم کاری کند ، آنها ممکن است هیچ هزینه عملکردی (بر اساس سود صندوق) کسب کنند ، اما آنها تسلیت قابل توجهی دارند - نوعی بیمه ریسک ، در صورت تمایل - از هزینه مدیریت تضمین شده ، معمولاً حدود 2 ٪ شرکای محدود را نشان می دهدسرمایه متعهد ، سال به سال. در اصل ، هزینه های مدیریتی حقوق پایه مدیران دارایی را پرداخت می کند. هزینه عملکرد پاداش می پردازد.

به طور خلاصه ، بنابراین ، این امر بسیار دور از ذهن خواهد بود که نشان می دهد چه صندوق های پرچین و موارد مشابه به میزان قابل توجهی در معرض خطر قرار می گیرند. تنها ریسک معنی دار که خودشان با آن روبرو هستند ، از دست دادن عرف است اگر بازده صندوق اثبات شود.

در واقعیت ، تجارت مدیریت دارایی جایگزین کمتر از آن است که از نظر هکر ، حرکت در جای دیگر را در معرض خطر قرار دهد. بنابراین وقتی همه چیز اشتباه می شود ، دیگران تحمل می کنند. این می تواند کارمندان فروشگاه خرده فروشی متعلق به سهام خصوصی باشد که متوجه می شوند وقتی به آنها گفته می شود که اخراج می شوند ، این خطر را به خود اختصاص داده اند. این می تواند پس انداز بازنشستگی معمولی باشد ، که می دانند که آنها یک بازنشستگی ناچیز دارند زیرا صندوق های جایگزین که پس انداز آنها توسط مدیر دارایی سرمایه گذاری شده است.

چرا این موضوع مهم است؟از آنجا که مگر اینکه سیاست گذاران منتخب درک کنند که چگونه خطر در اقتصادهای مدرن تولید و توزیع می شود ، آنها نمی توانند به طور مناسب و متناسب عمل کنند. به همین دلیل است که صحبت های مبهم از سیاستمداران در مورد "طرفدار تجارت" یا "کارآفرینی" بسیار اندک است. نکته این است که از واقعیت های اقتصادی همانطور که در واقع هستند ، بیاموزیم ، بر خلاف نحوه کتابهای درسی اقتصاد می گویند که می توانند یا باید باشند.