کنترل داخلی و مدیریت ریسک

کنترل های داخلی عناصر اصلی چارچوب های مدیریت ریسک هستند. آنها شامل فرایندهایی برای ارزیابی ، کاهش و نظارت بر خطرات هستند. سازمان ها می توانند کنترل های داخلی را در طول چرخه برنامه و به عنوان بخشی از ساختارهای کلی حاکمیت و سیستم های گزارش دهی تعبیه کنند.

سیستم های کنترل داخلی را می توان به شرح زیر توصیف کرد:

• پیشگیری: اقداماتی مانند سیاست های ضد انحراف برای اطمینان از کمک به ذینفعان مورد نظر خود.
• اصلاحی: اقداماتی مانند بررسی های داخلی برای تعیین اینکه آیا خطرات مربوط به ضد تروریسم در طول چرخه برنامه بوجود آمده است یا خیر.
• دستورالعمل: اقداماتی مانند سیاست های ضد تروریسم که به کارکنان راهنمایی روشنی می دهد و خطوط قرمز را در رابطه با خطرات ضد تروریسم ایجاد می کنند.
• کارآگاه: نظارت بر اقدامات مانند چک های نقطه ای برای بررسی اینکه آیا کارکنان از الزامات ضد تروریسم پیروی کرده اند یا خیر.

در بخش زیر به بررسی کنترل های داخلی و رویکردهای مختلف برای مدیریت خطرات مرتبط با اقدامات ضد تروریسم می پردازیم. این شامل اجزای زیر است:

تدوین یک سیاست ضد تروریسم

سیاست های ضد تروریسم در نظر گرفته شده است تا اطمینان حاصل شود که کارکنان ضمن حفظ پیروی از اصول بشردوستانه ، از اقدامات ضد تروریسم مربوطه پیروی می کنند. آنها می توانند وظیفه یک سازمان را بیان کنند و تعهد خود را به اصول بشردوستانه ، حقوق بین الملل بشردوستانه (IHL) و سایر قوانین و اقدامات تکرار کنند. آنها ممکن است شامل یک مرور کلی از اقداماتی که سازمان برای پرداختن به نگرانی در مورد انحراف کمک های بشردوستانه ، از جمله گروه های تروریستی تعیین شده (DTG) انجام داده است. به عنوان مثال سیاست ضد تروریسم را در اینجا مشاهده کنید.

تدوین یک سیاست ضد تروریسم

چه کسی مسئول تدوین یک سیاست ضد تروریسم است؟

• یکی از اعضای مدیریت ارشد باید کانون مدیریت این تعهد باشد
• ادارات در دفتر مرکزی و سطح میدان باید وظیفه ارائه ورودی به پیش نویس خط مشی و بررسی آن را داشته باشند
• ورودی های یک مشاور حقوقی باید جستجو شود

چه چیزی در یک سیاست ضد تروریسم گنجانده شده است؟

• اصول و دستورالعمل هایی که سازمان به آن انجام شده است
• مروری بر قوانینی که سازمان را به هم پیوند می دهد ، که ممکن است شامل IHL ، قوانین داخلی در کشورهایی باشد که در آن ثبت شده و فعالیت می کنند و مجازات ها
• اصول و تعهدات کارمندان ، مانند رفتار اخلاقی و ضد تنوع
• مروری بر اقداماتی که سازمان برای ارائه کمک های بشردوستانه اصولی در نظر گرفته است، مانند مدیریت چرخه پروژه قوی (PCM)، آیین نامه های رفتاری با مکانیسم های نظارتی، رویه های مبارزه با فساد، کنترل های مالی و تدارکاتی و رویه های انتخاب شرکا وکارکنان
• بیانیه خطوط قرمزی که در صورت عبور از آن به منزله نقض این سیاست است

سیاست های مبارزه با تروریسم چگونه تدوین و اجرا می شود؟

• این خط مشی باید در یک فرآیند مشورتی و مشارکتی توسعه یابد تا اطمینان حاصل شود که به مسائل اصلی که کارکنان با آن مواجه هستند می پردازد و خرید و پذیرش را در میان کارکنان تضمین می کند.
• یک برنامه توسعه قوی باید ایجاد شود، که شامل افزایش آگاهی و آموزش کارکنان در مورد نحوه پایبندی به خط مشی است.
• به کارکنان باید در یادداشت توضیحی ضمیمه راهنمایی کتبی در مورد این خط مشی ارائه شود که جزئیات بیشتری از رویه های بررسی دقیق، کتاب های راهنما و SOPهای مربوطه را ارائه می دهد.
• باید نقاط کانونی که کارکنان می توانند در صورت بروز مشکلات به آنها مراجعه کنند یا در صورت بروز مشکلات به آنها مراجعه کنند
• مکانیسم های کنترل و نظارت، مانند مکانیسم گزارش دهی برای نقض خط مشی، باید ایجاد شود

سیاست های ضد تروریسم هر چند وقت یک بار بازنگری می شود؟

• بیانیه های معتبر اصول و اخلاقی که توسط مدیریت ارشد امضا و تایید شده است، عموماً نباید تجدید نظر شود.
• سایر عناصر سیاست ممکن است نیاز به تجدید نظر داشته باشند، زیرا اقدامات ضد تروریسم در حال تحول است و تأثیر آنها بر اقدامات اصولی بشردوستانه تغییر می کند.

توسعه یک سیاست تعامل NSAG

گروه های مسلح غیردولتی (NSAGs) در بیشتر درگیری های مسلحانه معاصر حضور دارند. در برخی زمینه ها، NSAG ها به عنوان گروه های تروریستی توسط سازمان ملل متحد، اتحادیه اروپا یا توسط دولت های میزبان یا اهدا کننده تعیین می شوند. سازمان های بشردوستانه ممکن است با NSAG ها، صرف نظر از اینکه آیا آنها DTG هستند، برای اهداف مختلف، از جمله برای مذاکره برای دسترسی به جمعیت هایی که به کمک نیاز دارند، درگیر شوند.

برای مدیریت خطرات مربوط به تعامل با NSAG هایی که ممکن است گروه های تروریستی (DTG) نامیده شوند، برخی از سازمان های بشردوستانه سیاست هایی را برای تعامل NSAG ایجاد کرده اند که اقدامات ضد تروریسم را در نظر می گیرد. این سیاست ها می توانند با حصول اطمینان از اینکه کارکنان هنگام تعامل با این گروه ها از راهنمایی و پشتیبانی سازمانی شفاف برخوردار هستند، به جلوگیری از انتقال ریسک به کارکنان میدانی کمک کند.

سیاست های مشارکت NSAG باید سه نوع خاص از اقدامات ضد تروریسم را در نظر بگیرند: بندهای ضد تروریسم در توافق نامه های کمک هزینه ، جرم و جنایت بالقوه اقدامات بشردوستانه و تحریم ها. به عنوان مثال سیاست تعامل NSAG را با توجه به خطرات ضد تروریسم در اینجا مشاهده کنید.

این محتوا با همکاری ژنو تماس گرفته شده است. Call Geneva یک سازمان بشردوستانه است که برای بهبود حمایت از غیرنظامیان در درگیری مسلحانه تلاش می کند. ژنو تماس NSAG ها را برای تشویق آنها به رعایت قوانین جنگ درگیر می کند. اطلاعات بیشتر در مورد کار سازمان را می توان در اینجا یافت.

تدوین یک سیاست تعامل NSAG که موضوعات ضد تروریسم را در نظر می گیرد

منطقی و ملاحظات داخلی

• هدف از تعامل سازمان با NSAG ها چیست؟به عنوان مثال ، سازمانی که کمک های بشردوستانه را ارائه می دهد ممکن است نگران تأمین مالی غیر مستقیم تروریسم یا نقض رژیم های تحریم باشد ، در حالی که سازمانی که برای ارتقاء IHL تلاش می کند ممکن است بیشتر نگران تأثیر قوانین پشتیبانی مادی بر کار خود باشد.
• چگونه سازمان از اصول بشردوستانه در تعامل با NSAG محافظت می کند؟چگونه می توان اصول را در هنگام تعامل با NSAG به چالش کشید؟به عنوان مثال ، آیا از طریق تداخل احتمالی در انتخاب ذینفع ، استقلال سازمان خطری وجود دارد؟
• خطوط قرمز درگیری چیست؟تحت چه شرایطی سازمان در نظر گرفتن مشارکت را در نظر می گیرد؟
• خطرات احتمالی شهرت برای سازمان درگیر با NSAG چیست؟چگونه می توان این خطرات را کاهش و مدیریت کرد؟
• آیا سیاست ها و رویه های داخلی خطرات مربوط به کارمندان ناشی از قوانین ملی و بین المللی را تشکیل می دهد؟عواقب احتمالی اگر سازمان با NSAG که توسط دولت میزبان به عنوان تروریست تعیین می شود ، هم در عملکرد و هم در کارکنان آن ، چه عواقب احتمالی دارد؟اگر سازمان درگیر نشود ، چه عواقبی دارد؟
• آیا سازمان پیگیری می کند که کارمندان با NSAG در حال مذاکره هستند؟چگونه سازمان فرایندهای مذاکره را مستند می کند؟چگونه داده ها و اطلاعات مربوطه ذخیره و محافظت می شوند؟

بندهای ضد تروریسم در توافق نامه های کمک هزینه

• آیا توافق نامه اعطای سازمان شامل بندهایی است که استفاده از بودجه برای تعامل NSAG برای اهداف عمومی یا خاص را ممنوع می کند؟آیا اهدا کنندگان مربوطه در طی چنین تعامل به مراحل دقت لازم نیاز دارند؟در صورت لزوم ، شفاف سازی یا راهنمایی باید در داخل جستجو شود. برای راهنمایی بیشتر در مورد بررسی بندهای ضد تروریسم در توافق نامه های کمک هزینه به این سند مراجعه کنید.

تحریم ها

• آیا NSAG توسط شورای امنیت سازمان ملل (UNSC) ، اتحادیه اروپا یا کشورهای جداگانه مانند ایالات متحده یا دولت میزبان به عنوان تروریست تعیین شده است؟آیا اعضای برجسته یا رهبران NSAG تحت هر یک از این رژیم ها تعیین شده اند؟همچنین شایان ذکر است که آیا این گروه یا اعضای آن توسط رژیم هایی که لزوماً مربوط به ضد تروریسم نیستند ، مجازات می شوند ، زیرا صرف نظر از اهداف آنها ، تحریم ها می توانند بر محیط گسترده تر حقوقی و سیاسی برای مشارکت یک سازمان بشردوستانه تأثیر بگذارند.
• If the answer to either of the above questions is yes:> What is the scope of the sanctions and how may they impact the organisation’s operations? Sanction regimes generally do not prohibit contact with DTGs, but asset freezes may require that organisations ensure that funds or dual-use goods are not made available to these groups.> Are there any exemptions in the sanction regime or is there a possibility to apply for a license? Exemptions normally require approval by the authority in charge of implementing the sanctions.> What are the consequences for violating sanctions regimes for the organisation and for staff members?>اگر کارمندان در مورد رژیم های مربوط به تحریم سؤالاتی دارند ، برای پشتیبانی و راهنمایی باید به چه کسی در داخل نزدیک شوند؟

جرم و جنایت عمل بشردوستانه

• Has the organisation identified and mapped how the organisation and staff could be impacted by relevant criminal laws related to counterterrorism? Local staff members may be particularly exposed to risks related to host-country counterterrorism legislation. The following elements should be considered in such a mapping:> The national legislation of the host state, the state of registration of the organisation, the states of nationality of staff, donor states and third states with broad extraterritorial offences.> The jurisdictional links required. For example, is there a requirement for a link of nationality of staff, or of registration of the organisation?>جرائم معمولی که می تواند به مسئولیت جنایی بالقوه کارکنان منجر شود ، شامل موارد زیر است: ممنوعیت تأمین مالی غیرمستقیم تروریسم ، قوانین پشتیبانی مادی ، جرائم تعیین شده در منطقه که ممنوعیت حضور در زمینه های فعالیت تروریستی تعیین شده و ممنوعیت اشکال گسترده ارتباط با آن است. DTGS

کوشش

دقت کافی شامل طیف وسیعی از فعالیت های انجام شده برای اطمینان از دستیابی به کمک های بشردوستانه به جمعیت آسیب دیده است. هنگام ورود به توافق یا قرارداد با طرف دیگر ، مانند شریک اجرایی ، دقت لازم شامل ارزیابی استحکام سیستم های آن و توانایی آن در انجام فعالیت های مربوطه در محدوده سطح قابل قبول خطر یک سازمان است.

دقت کافی می تواند شامل سیاست های داخلی و خارجی و اقدامات طراحی شده برای اطمینان از ظرفیت و توانایی یک شریک بالقوه برای ارائه کمک و رعایت الزامات اهدا کننده ، از جمله موارد مربوط به ضد تروریسم باشد. بررسی سیاست ها ، سیستم ها ، فرآیندها و عملکرد گذشته شریک بالقوه می تواند منجر به مشارکت آگاهانه تری شود که شناسایی ، حساب می شود و اقدامات مناسب را برای کاهش خطرات انجام می دهد. یک لیست چک ارزیابی ارزیابی مشارکت می تواند به راهنمایی تصمیم یک سازمان در مورد پیگیری مشارکت بالقوه کمک کند.

انجام احتیاط با شرکای آینده نگر

هدف از انجام احتیاط شریک زندگی چیست؟

• فرصت هایی را برای همکاری با هم و شناسایی زمینه هایی برای همکاری در برنامه های بشردوستانه تحویل کشف کنید
• اطمینان حاصل کنید که یک سازمان شریک احتمالی دارای سیستم های مؤثر و رویه های عملیاتی است
• قابل قبول بودن و شهرت شریک زندگی با جوامع و مقامات محلی را درک کنید
• ارزیابی کنید که آیا یک شریک بالقوه ریسک مالی ، اعتبار یا برنامه ای را برای عملکرد سازمان و/یا یک خطر محافظت برای ذینفعان ایجاد می کند
• تأیید کنید که شریک زندگی به دلیل ارتباط با فعالیت های جنایی یا سیاسی ، تروریسم یا انحراف وجوه در لیست حزب محروم ذکر نشده است
• تأیید کنید که شریک زندگی ظرفیت داخلی برای رعایت کلیه بندهای تأثیرگذار را دارد و در هر توافق نامه احتمالی ، از جمله موارد مربوط به ضد تروریسم گنجانده شده است

چه مناطقی می تواند ارزیابی دقیق شریک زندگی را پوشش دهد؟

• Areas covered in a due diligence assessment will vary based on the specific situation, needs and context. Some of the domains to consider reviewing in a partnership due diligence assessment include:> Basic background and history> Mission and values> Goveance> Exteal engagement, influence, and reputation> Organisational capacity> Operational capacity> Financial capacity>ظرفیت لجستیکی

چه چیزی می تواند یک سازمان را بررسی کند تا مشخص کند آیا ارزش های یک شریک آینده نگر مطابق با خاص خود است؟

• سیاست های منابع انسانی و کدهای رفتار
• جلوگیری از استثمار جنسی و سوءاستفاده (PSEA) ، سیاست های فعالیت جنایی و غیر اخلاقی
• فساد و تضاد سیاست های منافع
• سیاست ها و رویه های ضد تروریسم
• تعهدات به اصول بشردوستانه و یک رویکرد بدون دردسر

چگونه یک سازمان می تواند سیاست ها و شیوه های دقیق را اجرا کند؟

• سازمان ها می توانند با جمع آوری مستقیم اطلاعات ، ارزیابی های دقیق را با شریک آینده انجام دهند
• سازمان ها می توانند اطلاعاتی را از منابع دیگر (به عنوان مثال سازمان های دیگر که با شریک آینده کار می کنند) جمع آوری کنند
• سازمان ها می توانند از یک شریک آینده نگر درخواست کنند که یک ارزیابی خود را انجام دهد. این باید به طور همزمان با ارزیابی دقیق خود سازمان استفاده شود

سیاست های منابع انسانی

سازمان های بشردوستانه باید اطمینان حاصل کنند که آنها سیاست های منابع انسانی ، از جمله پروتکل های استخدام شفاف و منصفانه را ایجاد می کنند و این موارد را به وضوح با کارمندان ارتباط می دهند. سیاست های منابع انسانی بخش مهمی از رویکردهای مدیریت ریسک در سراسر سازمان است و به همین ترتیب ، می تواند به کاهش خطرات مربوط به ضد تروریسم و اطمینان از اهدا کنندگان کمک کند. سیاست های منابع انسانی شامل قوانینی برای استخدام ، آموزش ، ارزیابی ، پاداش ، نظم و انضباط و عزل کارکنان است. سازمان های بشردوستانه غالباً آنها را در قراردادهای کارمندان به عنوان مجموعه ای از تعهداتی که از نظر قانونی الزام آور است که انتظار می رود هر دو طرف را رعایت کنند ، شامل می شوند.

کدهای رفتار یکی دیگر از عناصر مهم سیاست های منابع انسانی است. کدهای رفتار استانداردهای رفتاری را برای سازمان و کارکنان آن تعیین می کند. آنها معمولاً تعهد به اصول بشردوستانه را منعکس می کنند و احتمال به خطر افتادن آنها را کاهش می دهند.

قوانین رفتار الزام آور نیستند، اما اغلب در قراردادهای کارکنان گنجانده می شوند، در این صورت به مجموعه ای از تعهدات تبدیل می شوند که باید رعایت شوند. برخی از سازمان ها آموزش و راهنمایی های کتبی را برای کارکنان در مورد نحوه اجرای کدهای رفتاری خود ارائه می دهند. کدهای رفتار همچنین ممکن است شامل مکانیسم های کنترل و نظارت باشد، مانند رسیدگی های انضباطی و تسهیلات افشاگری.

بررسی و تدوین سیاست های منابع انسانی

هنگام بازنگری یا تدوین سیاست های منابع انسانی چه مواردی باید در نظر گرفته شود؟

• استخدام: آیا خط مشی منابع انسانی و رویه های استخدامی که بر آن حاکم است، تضمین می کند که مناسب ترین و واجد شرایط ترین کاندیداها که تحت بررسی های مرجع و استخدام و سایر بررسی ها قرار گرفته اند، انتخاب شوند؟
• توسعه کارکنان: آیا خط مشی منابع انسانی برنامه ای را برای توسعه مهارت های کارکنان و بهبود دانش مورد نیاز آنها برای انجام کار و پیشرفت در سازمان تعیین می کند؟
• نظم و انضباط: آیا این خط مشی رویه ها و قوانین واضحی را برای محکوم کردن کارکنانی که قوانین و مقررات سازمان را نقض می کنند تعیین می کند؟
• ارزیابی ها: آیا خط مشی جزئیات این ارزیابی ها را چگونه و چند بار انجام می دهد؟
• وظیفه مراقبت: سازمان چه اقداماتی را برای تضمین سلامت، ایمنی و رفاه کارکنان انجام می دهد.

چه کسی مسئول سیاست های منابع انسانی است؟

• مدیریت ارشد، با مشورت بخش منابع انسانی، مسئول توسعه، بازنگری و حصول اطمینان از اجرای سیاست های منابع انسانی است.
• در طول توسعه آنها باید از بخش حقوقی نیز مشورت شود

یک سازمان در اجرای سیاست های منابع انسانی چه مواردی را باید در نظر بگیرد؟

• نحوه جذب، اخراج، پاداش، آموزش و ارزیابی کارکنان
• چگونه می توان مهارت های یک کارمند را برای نقش خود توسعه داد
• نحوه تنبیه کارکنان برای نقض خط مشی های سازمان

چگونه یک سازمان می تواند سیاست های منابع انسانی را اجرا کند؟

• سیاست های منابع انسانی باید به وضوح به همه کارکنان ابلاغ شود
• آموزش های مرتبط باید در اختیار کارکنان قرار گیرد
• یک مکانیسم محرمانه شکایات یا بازخورد باید ایجاد شود

سیاست های منابع انسانی هر چند وقت یکبار بازنگری می شوند؟

• برنامه مشخصی برای انجام این کار وجود ندارد، اما بسیاری از سازمان ها سیاست های منابع انسانی خود را به طور دوره ای یا در خلال تغییر شرایط سازمان بازبینی می کنند.